Een Travellerspoint blog

Beautiful New England

rain 21 °C
Bekijk Summervacation 2021 op Wim_Astrid_Co's reiskaart.

Op woensdag 7 juli is het dan eindelijk zover: we mogen onze camper ophalen! Van onze tijdelijke huisvesting in Portsmouth, RI rijden we in een uurtje naar Lakeville, MA, waar een afhaaldepot van Cruise America zit. We hebben de Early Bird special geboekt en dat betekent dat we niet tot 13.00u ‘s middags hoeven te wachten, maar al om 09.00u op de stoep mogen liggen. Dat halen we (uiteraard) net niet helemaal, maar om 09.30u rijden we vol verwachting het terrein op van Cruise America. Staat ‘ie al klaar? Krijgen we een nieuwe? Is ‘ie een beetje schoon? Zal die niet (te veel) gebreken hebben? En de belangrijkste vraag van de meiden: welke hond staat er op de deur? De respectievelijke antwoorden zijn: nee, nee, mwah, helaas wel en golden retriever ;)

20210707_174404.jpg

Helaas staat de RV nog niet voor ons klaar. We moeten even wachten tot ze volgens de manager een nieuwe voor ons gereed hebben en we gaan eerst maar even op zoek naar een fatsoenlijk bakkie koffie in de buurt. Er lijkt niet veel in de buurt te zitten en dus ploffen we maar neer op het terras van een Dunkin’ Donuts. We drinken een Iced Macchiato en de meiden gaan voor een Lemonade met strawberry bubbles. De donuts slaan we dit keer even over… tot grote verbazing van de caissière. Na een half uurtje rijden we weer richting Cruise America om onze nieuwe camper te bewonderen. Met ruim 75.000 mijl op de teller blijkt ‘nieuw’ een relatief begrip. Gelukkig ziet alles er wel redelijk schoon (schonig) uit dus dat is dan weer een meevaller. Een kleine tegenvaller is dat we onze gehele keuken inventaris zelf moeten kopen, want vanwege Corona leveren ze nu geen borden, bestek, potten en pannen mee… ”We’ll reimburse you, of course…” Daarentegen wordt wel het beddengoed mee gegeven, dus wat nu precies de redenatie is, is ons niet helemaal duidelijk. Maar goed, voordat we de camper kunnen gaan inladen (na toch een flinke schrob beurt) wordt onze eerste stop de dichtstbijzijnde Walmart Supercenter om de keuken inventaris in te slaan. En zo ‘verliezen’ we al met al een kleine 3 uur, die we eigenlijk hadden bedoeld om al een stuk richting Maine te rijden. Het is bijna 17.00u als we en route het noorden gaan. Om 19.30u zoeken we een camping in de buurt op om onze eerste nacht door te brengen. De volgende dag staan we bijtijds weer op om - via een toeristische kustweg met allerlei kleine, idyllische dorpjes - rustig aan naar Acadia National Park te rijden.

Acadia National Park, ME (8-11 juli)

20210710124604_IMG_1652.JPG

Op onze eerste ‘echte’ stop verblijven we 3 nachten. Aangezien het in deze periode enorm druk schijnt te zijn in Acadia NP hebben we deze camping al een week of 8 geleden geboekt en zelfs toen was er al bijna geen plek meer. De camping ligt aan de rustige westzijde van het nationale park en het is uiteindelijk nog ongeveer een half uur rijden naar het Visitor’s Center. Op vrijdag is het Visitor’s Center ons startpunt. Een toegangspas hoeven we gelukkig niet te kopen omdat Tjitske een 4th grader is en die mogen gratis naar binnen (met de rest van het gezin). We halen wel 3 junior ranger boekjes op. De meiden hebben dat in andere nationale parken ook gedaan en vinden het erg leuk (en leerzaam) om te doen. Nadat ze een x-aantal opdrachten doen en onder toeziend oog van een ranger de eed afleggen krijgen ze allemaal een junior ranger badge. Maar voordat dat zover is moeten ze nog wel 7-9 opdrachten (leeftijdsafhankelijk) afronden. We stappen dus weer in de camper om het park in te gaan. Helaas komt storm Elsa met zeeeeeeer veel regen voorbij en is het zicht zo slecht dat we alle prachtige vergezichten moeten missen. Het regent die middag en avond zo hard dat we erachter komen dat onze camper niet helemaal waterdicht is… De dakraampjes boven 4 van de 5 bedden lekken, en niet een klein beetje… Onze net aangeschafte set kommen komt goed van pas! En ‘s avonds hangen wij uiteraard al aan de telefoon met Cruise America omdat dit toch echt niet acceptabel is. Dat belletje is de eerste in een lange rij telefoontjes, sms-jes en mailtjes :( (Inmiddels zijn we al bijna een week verder en is het euvel nog niet verholpen; we hopen nu begin volgende week in de buurt van Niagara Falls, maar daarover later meer).
We laten deze ‘uitdaging’ de pret niet drukken en op zaterdag trekken we wederom Acadia NP in. Dit keer gelukkig met prachtig mooi weer, want Elsa is weer verder getrokken. We kunnen genieten van prachtige vergezichten, mooie meertjes en een afgelegen zandstrand. Super! Aan het einde van de middag wandelen we ook nog het dorpje Bar Harbor in, waar we onszelf trakteren op een heerlijk ijsje. Dit is vakantie!!! Omdat het Visitor’s Center al om 17.00u dicht gaat, besluiten we om de volgende ochtend via een kleine omweg naar onze volgende bestemming te rijden. De meiden willen immers niet zonder hun welverdiende junior ranger badge dit mooie gebied achter zich laten!
20210709151933_IMG_1632.JPG20210710121259_IMG_1647.JPG20210709153103_IMG_1637.JPG20210710121357_IMG_1651.JPG44ea32e0-e2b1-11eb-bd49-310056e6d57a.JPG20210710121327_IMG_1648.JPG20210710124604_IMG_1652.JPG20210710130530_IMG_1659.JPG20210711121136_IMG_1703.JPG20210710120248_IMG_1642.JPG20210710141209_IMG_1683.JPG20210711114556_IMG_1692.JPG20210711115027_IMG_1695.JPG3116ea50-e2b7-11eb-8e6f-8d0ea7067ea6.JPG375e1fa0-e2b7-11eb-8e6f-8d0ea7067ea6.JPG20210710135644_IMG_1669.JPG20210710141024_IMG_1676.JPG20210710141010_IMG_1675.JPG20210710161144_IMG_1689.JPG20210711120221_IMG_1699.JPG20210711120210_IMG_1698.JPG20210711125623_IMG_1706.JPG20210710141111_IMG_1678.JPG20210710141129_IMG_1680.JPG

Nabij Baxter State Park, ME (11-13 juli)
Een bezoek aan Maine is niet compleet zonder moose (elanden) te zien, dus we gaan een paar dagen kamperen in een gebied dat bekend staat om de relatief grote eland-populatie. Van te voren hebben we via internet een moose watching tour geboekt om onze kansen te vergroten deze grote dieren in het wild te bewonderen. De tours worden op twee tijdstippen aangeboden, ‘s ochtends rond de schemering en ‘s avonds in de schemering. Aangezien wij niet echt ochtendmensen zijn, opteren wij voor de avond tour. Dat betekent bovendien dat we overdag ‘vrij’ zijn om even te relaxen. Dat doen we in twee kano’s die we bij de camping (gratis!) kunnen lenen. De rivier waar de camping aan ligt stroomt niet al te hard, maar toch moeten we af en toe hard door peddelen. Voor de meiden is het de eerste keer kanoën, dus het is een hele belevenis ;) Na het kano-avontuur wil ons grootste waterratje Yfke nog even zwemmen en dat kan ook in de rivier. Dit is echt een super leuke en vooral mooie camping (met een fantastische plek aan het water), waar we graag nog een keer terug zouden komen.
Aan het einde van de middag stappen we weer in de camper en rijden richting Baxter State Park. Het park zelf mogen we niet in met de camper, maar het New England Outdoor Center ligt net buiten het park. Daar melden we ons voor de moose watching tour. Helaas niet met een bootje het meer op, maar met een busje naar Baxter State Park. Het busje was niet helemaal wat we verwachtten, maar het brengt ons wel naar een plek waar we met de camper niet zouden kunnen komen. Onder leiding van een gids wandelen we via een klein bospad naar een mooi meer waar elanden graag komen voor een verkwikkende duik. Maar helaas voor ons, vandaag even niet…. En dus rijden we door naar een ander meer net buiten het park met prachtige moeras/grasvlaktes. Inmiddels gaat de zon al bijna onder en worden we getrakteerd op een mooi laagstaand zonnetje dat speels tussen de bomen doorschijnt. Prachtig! Maar, wederom helaas voor ons, geen elanden….. wel moose droppings en een moose footprint, maar de elanden houden zich goed verscholen…. Terug bij de camper zijn we net wel op tijd voor een werkelijk prachtige zonsondergang met Katahdin Mountain op de achtergrond. Wow!
Ondanks dat de camping ons prima bevalt en we een prachtige plek hebben met leuke buren waar de meiden met het hondje Willy spelen en leren vissen, gaan we weer verder richting de White Mountains in New Hampshire. Onze buren geven ons nog wat tips voor uitjes in de omgeving daar.
20210712_203351.jpg20210712_194630.jpg20210712_203607.jpg20210712180241_IMG_1740.JPG20210712183303_IMG_1744.JPG20210712185249_IMG_1748.JPG20210712181049_IMG_1741.JPG20210712203445_IMG_1763.JPG20210712195125_IMG_1758.JPG20210712_181745.jpg
1627011925526.jpg20210712150800_IMG_1725.JPG20210712_113558.jpg20210721_155652.jpg20210711_174743.jpg20210711_174802.jpg20210712_120202.jpg

White Mountains, NH (13-15 juli)

20210714_091958.jpg

Na een lange rit en een stop bij de Walmart om boodschappen te doen, komen we aan het einde van de middag aan op onze camping. Dit keer een KOA waar wat meer voorzieningen zijn o.a. een springkussen, zwembad, een gagapit en horse shoe pit. De fire ring nodigt wederom uit om 's avonds een vuurtje te stoken en te genieten van de sterrenhemel na zonsondergang. Het is hier donkerder dan wij gewend zijn...
Hoewel wij het gevoel van dagen niet meer hebben, gaan we op vrijdag naar een van de aanbevolen attracties in de omgeving; de Lost River Gorge & Boulder Caves. Dit is een vallei waar je al wandelend over houten boardwalks doorgeleid wordt. In eerste instantie loop je door het bos naar beneden en vanaf het laagste punt wandel je door de vallei omhoog. Links en rechts zijn grotten ontstaan tussen de keien waar je tussendoor kunt klimmen en klauteren. Van vrij ruime tot hele smalle doorgangen, de gemiddelde Amerikaan past er niet overal tussendoor. De smalste doorgang (16 inch of 40 cm) heet de Lemon Squeeze omdat de eerdere naam Fat Man's Misery niet meer politiek correct is.... Maar het is ongelogen een bijzonder smalle doorgang, de meiden glippen er lachend en giechelend zonder moeite door, maar Wim moet zich in wat ongemakkelijke bochten wringen om ook deze grot te trotseren. Astrid probeert de tweede ronde en komt er op het moment suprème achter dat kleine, krappe ruimtes niet haar ding zijn. Niet het ideale moment om er achter te komen dat je een lichte vorm van claustrofobie hebt, maar gelukkig is de weg terug beschikbaar. Niets aan de hand, behalve een gekrenkte trots. Nadat we de meer dan 1000 treden en 11 grotten (10 voor Astrid) hebben afgelegd keren we weer terug naar de camping.
Zaterdag vertrekken we alweer en gaan we richting de staat New York. Onderweg doen we weer boodschappen, in het koelkastje in de camper past maar ongeveer twee dagen vers proviand. De reisdagen geven ons de mogelijkheid om onderweg even een Walmart supercenter te bezoeken, behalve de grootte van de winkel zijn de mensen al bijna een bezienswaardigheid; the people of Walmart is echt een ding :)
20210713_163147.jpg20210714_132732.jpg20210714_135057.jpg20210714_150443.jpg20210714_135352.jpg20210714_135446.jpg20210714_135409.jpg20210714_134106.jpg20210714_153537.jpg20210714_135502.jpg20210714_132942.jpg20210714_140601.jpg20210714_150748.jpg

Nabij Lake George, NY (15-17 juli)

20210715_200114.jpg

Dit keer hebben we een camping uitgezocht met een supergroot zwembad met glijbanen, speciaal voor de meiden. Het zwembad zelf is erg leuk, maar verder hebben wij al snel het idee dat dit toch niet helemaal ‘ons type’ camping is: golfkarretjes scheuren continu de camping over, ligbedjes bij het zwembad worden bezet gehouden door handdoeken zonder eigenaar, de beloofde WiFi is zeeeeeeer slecht (lees: werkt soms, maar meestal niet), de klantvriendelijkheid is mwah, de prijs is hoog (maar dat is op zich niet erg), maar voor ieder wissewasje moet je extra betalen (inclusief de douches). Maar goed, zoals gezegd, het zwembad is leuk en de meiden vermaken zich goed.
In de nabije omgeving is veel te doen en te zien, en wij besluiten een dagje cultuur te doen: Fort Ticonderoga, here we come! Het is een fort dat strategisch is gepositioneerd aan de oevers van Lake Champlain en waar in de 18de eeuw ‘maar liefst’ 29 soldaten waren gelegerd. Vandaag de dag is het een openlucht museum, waar medewerkers laten zien hoe het er destijds aan toe ging (variërend van schoenen maken tot kanonnen afschieten).
20210716121748_IMG_1770.JPG20210716142211_IMG_1821.JPG

Watkins Glen State Park, NY (17-19 juli)

20210717_193819.jpg

Onderweg van Lake George naar Watkins Glen State Park worden we weer geconfronteerd met enorme hevige onweers- en regenbuien. In korte tijd komt er weer een enorme hoeveelheid water naar beneden en helaas blijkt wederom dat de camper niet waterdicht is. Gelukkig zijn we dit keer iets beter voorbereid; we hebben namelijk 2 grote zeilen gekocht die we ’MacGyverend’ over het hoge dak van de camper heen draperen. Wim is gelukkig vrij handig (komen de nautische ‘keesjes’ toch nog van pas!)..
Watkins Glen State Park is weer een klein pareltje dat we onderweg ‘per ongeluk’ tegen komen. We verblijven 2 nachten in het State Park en tussen de buien door maken we een mooie wandeling langs enkele watervallen. Vanwege de vele regenval is een deel van de route afgesloten, maar het eerste deel kunnen we gelukkig wel bekijken. En dit keer worden we niet kletsnat door de regen, maar juist omdat we onder de watervallen door moeten… Wel super gaaf!
20210718154052_IMG_1895.JPG20210718141041_IMG_1838.JPG20210718151839_IMG_1874.JPG20210718141112_IMG_1839.JPG20210718_153317.jpg20210718_153433.jpg20210718_151235.jpg20210718_153516.jpg20210718_151212.jpg20210718_183352.jpg20210718_184428.jpg

Nabij Niagara Falls, NY (19-21 juli)
De afgelopen 2 weken hebben wij dagelijks (meermalen) contact met de travellers assistance van Cruise America; we hebben immers nog steeds 2 lekkende dakvensters. Kennelijk is er nergens in Maine, Vermont, New Hampshire en New York een bedrijf dat tijd heeft om de nodige reparaties uit te voeren, maar op maandag kunnen we langskomen bij een klein Cruise America depot in de buurt van Rochester, NY. Dat ligt (enigszins) op de route naar Niagara Falls, dus dat lijkt ons een prima optie. Ondertussen hebben we een redelijk lijstje verzameld van andere puntjes waar ze gelijk ook nog even naar moeten kijken (profiel op de 4 achterbanden, afvoer van het wasbakje dat lekt (achter een kastje) en nog wat kleine dingen). Als we aankomen bij het depot zijn de medewerkers zeer vriendelijk en worden we goed geholpen. Gewapend met een kitspuit klimt 1 van hen direct het dak op om alles dicht te kitten. Vervolgens duikt hij onder de camper en constateert dat de 2 van de 4 achterbanden inderdaad veel te weinig profiel hebben. Ook de andere 2 banden zitten op het randje en hij adviseert ons om (wederom) contact op te nemen met Cruise America om bij een tire center alle 4 de banden te laten vervangen. Zucht…. Daar zaten we net op te wachten! De afvoer van het wasbakje kunnen ze gelukkig wel ter plekke repareren en na een stop van ongeveer 1,5 uur kunnen wij onze route naar de Niagara Falls weer hervatten.
Op dinsdag staat een bezoek aan de Niagara Falls op het programma. Wij zijn hier wel eens eerder geweest (toen nog zonder kids), maar dat was vanaf de Canadese kant. Het valt ons op de Amerikaanse zijde veel vergane glorie is (vervallen huizen en winkeltjes met dichtgetimmerde ramen en kniehoog onkruid), maar eenmaal in Niagara Falls State Park is daar niks meer van te merken. We wandelen op ons gemakje langs de rivier en horen het bulderen van de immense watervallen. Er staat een enorme wachtrij bij de Maid of the Mist, maar we besluiten toch dat het wel de moeite waard is. Al met al valt het wachten reuze mee en na ongeveer 45 minuten lopen wij - gekleed in een mooie, blauwe poncho - de valreep van de boot op. We bemachtigen een plekje vooraan op het bovenste dek. Vanwege het mooie, warme weer varen we door tot ongeveer in de waterval! Wat een geweld en wat een hoeveelheid water! We worden kletsnat, maar het is geweldig! Iedereen heeft een grote grijns van oor tot oor als we 15 minuten later doorweekt de valreep weer aflopen.
20210720151812_IMG_1938.JPG20210720124229_IMG_1907.JPG20210720151836_IMG_1943.JPG20210720_143141.jpg20210720_151519.jpgIMG-20210720-WA0001.jpg20210720_160107.jpg20210720151924_IMG_1948.JPG20210720152048_IMG_1949.JPG20210720132351_IMG_1929.JPG

Als we aan het einde van de middag terugrijden naar de camping, worden we weer getrakteerd op een zeer heftige regen- en onweersbui. Op de camping blijkt dat onze plek helemaal onder water staat (net als veel andere plekken). We mogen een ander, onbezet plekje uitzoeken waarbij we niet in enkeldiep water staan als we de camper uitstappen. Helaas komen we er ook achter dat de reparatie aan de dakvensters slechts 50% effectief is geweest. Het venster boven het bed van de meiden lekt gelukkig niet meer, maar boven ons bed lekt nog wel. De regenbui is maar van korte duur dus tegen de tijd dat wij gaan slapen lekt het niet meer en kunnen wij gewoon ons bed in (zonder bak om het water op te vangen). De volgende ochtend hangen we direct weer aan de lijn met Cruise America, voor zowel de lekkage als de banden. Dit keer krijgen we een heel vervelende dame aan de lijn die heel defensief reageert als we haar vertellen dat we zijn geadviseerd om alle 4 de achterbanden te laten vervangen. Zij wil eerst foto’s zien (ondanks het meetrapport dat we bij Cruise America Rochester hebben ontvangen) en op basis van de foto’s zal zij beslissen waar we ‘recht’ op hebben. Aan de hand van de foto’s weet zij ons te vertellen dat we 1 band mogen laten vervangen, maar de overige 3 zijn nog goed genoeg. Die zelfde middag nog kunnen we terecht bij een tire center in Erie, PA. Als we daar aankomen meet de monteur onze banden op en blijkt dat 3 van de 4 banden direct aan vervanging toe zijn en de 4de eigenlijk ook. Dit keer belt hij met Cruise America en hij weet de niet-zo-behulpzame dame te overtuigen van het feit dat we 4 nieuwe banden nodig hebben, omdat we anders over 400-500 mijl alsnog de 4de band moeten vervangen. Een luttele 2 uur later staan we weer buiten met 4 gloednieuwe banden onder ons voertuig. We merken overigens direct dat de camper veel stiller rijdt, dus wij zijn blij.

Nabij Presque Isle State Park, Lake Erie, PA
Vanaf het tire center in Erie is het nog een kwartiertje rijden naar onze volgende camping. We krijgen een leuk bosrijk plekje toegewezen met een goede fire pit met grill. Wim is weer helemaal in zijn element, want dat betekent BBQ! En dat vinden de dames (groot en klein) helemaal niet erg ;) Voordat we aan de avondmaaltijd beginnen, klimt Wim het dak van de camper op om zelf maar aan de slag te gaan met een bus kit. We hebben namelijk weinig zin om ook de komende dagen continu met Cruise America te moeten bellen om een nieuwe reparatie-afspraak ergens in te plannen. Hopelijk zijn nu alle problemen verholpen en kunnen we eindelijk zorgeloos gaan genieten!
Op een 20 minuten rijden ligt Presque Isle State Park. Dat is een schiereiland bij Erie met heel veel kleine zandstrandjes met uitzicht over het enorme Lake Erie. Wij brengen de middag aan 1 van die strandjes door. De meiden vermaken zich met het zoeken inieminie kikkertjes aan de waterkant en wij werken aan ons kleurschema. Als we weer terug komen op de camping gaat Yfke nog even videobellen met Annebelle, een klasgenootje uit 2nd grade. Zo leuk om haar zonder problemen over te horen schakelen naar Engels. No problem at all!
20210722_143646.jpg20210722_135926.jpg20210722_143718.jpg20210722_140152.jpg20210722_140521.jpg20210721_182747.jpg

Kort verhaal van de hele vakantie

20210710141010_IMG_1675.JPG

Tot nu toe hebben wij heel veel leuke dingen gedaan en ik heb heel veel honden leren kennen er waren ook een paar puppies maar de meeste waren al geen pup meer dat vond ik wel jammer. Er was een puppy die de mensen maar 2 dagen hadden en er was ook een kip en de naam was
Miss prissy ze vond mij heel lief en 1 keer had ze zelfs op mij geplast ( dat was het vieste moment van de vakantie). Op de camping met de kip waren er ook 3 anderen puppies 1 werkte soort van in een winkeltje en die was 6 maanden oud en steeds wanneer ik hem niet aaide ging hij blaffen. Hij was een Pommeriaan zijn naam was rocky en hij was heel lief. Alle honden waren heel lief (en schattig).
Bij Niagara Falls gingen we op een boot en we werden heel nat, maar Yfke vertelt daar meer over.
Daarvoor gingen we naar Watkins Glen State Park en we wisten niet dat we onder de waterval gingen staan en toen werden we heel nat omdat we geen regenjassen hadden en Yfke had haar regenjas wel (balen). Hier vertelt Yfke ook meer over.
En daarvoor gingen we naar Acadia National Park en toen we bij onze camping waren gingen we eten en het regende heel hard. En we kwamen er achter dat onze camper aan het lekken was en natuurlijk boven de 2 bedden…..
De vakantie was heel leuk tot nu toe en ik hoop dat het zo gaat blijven.

Groetjes van Tjitske

Verhaaltje van Yfke

20210710141024_IMG_1676.JPG

Bij Niagara Falls gingen we op een grote boot.We hadden blauwe ponchos aan (Ik vond dat mijn poncho heel groot was).
We werden heel nat op de boot (ik vont dat heel leuk). Het was mijn idee om op de boot te gaan.
Toen we naar Watkins Glen State Park gingen wisten we niet dat we onder de waterval gingen. Mijn hele gezin werd nat en ik niet omdat ik een regenjas aan had (maar mijn schoenen werden wel nat). Ergens in het midden waren echt heel veel trappen. Wanneer de trappen klaar waren was er een winkeltje met allemaal dingetjes en ik kocht een kaartje.
Voor Watkins Glen State Park gingen we naar Acadia National Park. Het regende heel hard en bij onze camping kwamen we er erachter dat onze camper aan het lekken was en het was boven mijn bed en het bed van mijn ouders. Ik moest gek slapen omdat het lekte boven het stuk waar ik slaap. Wij moesten kommetjes onder de plekken waar het aan het lekken was zetten.
Ik hoop dat het leuk blijft op vakantie.

Groetjes van Yfke

Wist je dat…

…. Wij inmiddels de eerste 2000 mijl erop hebben zitten?

…. Wij verwachten nog tenminste 2000 mijl extra te rijden?

…. Wij onze route toch iets gaan verleggen?

…. Wij helaas het rondje Great Lakes niet zullen doen, omdat het reistempo anders toch iets te hoog ligt?

…. Wij nu iets zuidelijker zullen reizen (exacte route nader te bepalen)?

…. Wij hopen op iets meer toegang tot (goed) WiFi zodat we wat vaker een blogje kunnen uploaden?

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 00:35 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (3)

Farewell Newport, hello camper rondreis

semi-overcast 20 °C
Bekijk Summervacation 2021 op Wim_Astrid_Co's reiskaart.

Het zit er alweer bijna op… Ons jaartje Amerika is werkelijk voorbij gevlogen! Het was een raar jaar met veel beperkingen en weinig sociale contacten, maar wat hebben we ervan genoten. Op studie gebied heeft Wim zijn Master of Arts in Defense and Strategic Studies met vlag en wimpel gehaald (en zelfs nog een mooie leadership award in de wacht gesleept), hebben de meiden een nieuwe taal geleerd en heeft Astrid (bijna) haar Master of Arts in Management, Culture and Change afgerond. Op reisgebied hebben we ondanks alle Corona-beperkingen toch aardig wat dagtochtjes (o.a. Boston (MA), Providence (RI), Mystic (CT), Newport (RI), diverse wandelpaden (RI)) en weekend/midweek-tripjes (leaf peeping in west Connecticut, sightseeing en skiing in Vermont, skiing in Massachusetts en de toerist uithangen in New York City) kunnen maken. En - geheel in Talma-stijl - sluiten we ons jaar af met een camper rondreis van 5 weken door het noordoosten van de VS.
Voordat we jullie meenemen op onze rondreis eerst nog even wat kiekjes van de afgelopen weken (of eigenlijk maanden…).

Mystic, CT
In juni gaat de VS weer wat meer ‘open’ en wij maken graag van de gelegenheid gebruik om nog een check op onze bucket list te kunnen zetten: het idyllische vissersdorpje Mystic in Connecticut. Aangezien Wim en Astrid beiden volledig gevaccineerd zijn hoeven wij geen mondkapjes meer op; de meiden helaas nog wel, maar na een jaar hier weten ze inmiddels niet beter. We beginnen ons dagje uit eerst met een bezoek aan Groton dat nog iets verder ligt, waar we een oude onderzeeboot bezoeken. Druk is het niet, want het is het eerste weekend sinds een jaar dat er weer bezoekers mogen komen.
Na de onderzeeboot, stappen we weer in de auto en rijden we via de kust naar Mystic. Onze eerste stop is een groot openlucht museum waar we kunnen zien hoe ze hier ‘vroeger’ leefden. We leren ook over de walvisvaart en met name Tjitske vindt het maar niks hoe walvissen vroeger gebruikt werden voor alledaagse dingen. Na het museum wandelen we door naar het pittoreske stadje dat mede bekend staat om de bijzondere brug. Het is lekker warm dus wij besluiten onszelf te trakteren op een heerlijk ijsje dat we aan de voet van de brug opeten.
SPhotoEditor-20210706_210106.jpg20210531151717_IMG_1540.JPG20210531140623_IMG_1496.JPG20210531155602_IMG_1555.JPG20210531153625_IMG_1547.JPG20210531124959_IMG_1486.JPG20210531160623_IMG_1558.JPG20210531140434_IMG_1488.JPG20210531153530_IMG_1544.JPG20210531151501_IMG_1535.JPG20210531145143_IMG_1522.JPG20210531141637_IMG_1507.JPG20210531145546_IMG_1524.JPG20210531153755_IMG_1553.JPG

Einde schooljaar
Het academisch jaar 2020/2021 gaat de boeken in als een bijzonder jaar. Voor Wim had het een jaar in de schoolbanken van de Naval War College moeten zijn, maar in plaats daarvan volgde hij zijn lessen vanuit de living room via Zoom. De meiden hadden gelukkig in person lessen, maar wel gewapend met mondmasker en hand sanitizer. Het einde van het schooljaar is helaas niet anders: geen grote graduation ceremony op het imposante Naval War College, geen groot eindfeest en ook voor de meiden geen uitbundige afsluiting. Geheel in stijl met de rest van het jaar: kleinschalig en/of virtueel. Maar wederom, niet iets wat we hadden willen missen!
20210610_155828.jpg20210607140210_IMG_1592.JPG20210607133624_IMG_1578.JPG

Verhuizers op de stoep
Eigenlijk hadden we op 30 juni ons huis op Roseneath Avenue al moeten verlaten, maar in overleg met de huiseigenaren kunnen wij gelukkig nog een paar dagen langer blijven. Wel zo fijn, want Astrid moet gewoon nog werken (en de laatste hand leggen aan haar eindscriptie) dus dan is een vaste computer met een fatsoenlijke werkplek wel zo prettig. Maar op 2 juli is het dan toch weer zover: de verhuizers staan weer op de stoep... althans, om 09.00u 's ochtends hebben we toch maar even gebeld met het verhuisbedrijf waar ze blijven, ze komen tussen één en twee uur 's middags is de mededeling 😖 Tijd voor ons om nog even wat laatste inkopen te doen in Newport. Om zeker te stellen dat we op de verhuizers niet laten wachten zijn we rond 12 uur terug om ... je raadt het al ... de verhuizer op de stoep aan te treffen.
De mannen vliegen in een paar uur door het huis heen en pakken de spullen in (of niet) en mikken het in de vrachtauto, kennelijk wordt het inpakken hier anders gedaan dan we gewend zijn in Nederland en zelfs Curacao, we zijn benieuwd of en hoe we de spullen in Nederland weer zien.
Op zaterdag blijkt helaas dat de A4-tjes (oké Letter formaat) op kastdeuren met de mededeling DO NOT PACK te lastig bleken, want alle zomerkleding voor Mayte is onderweg naar Nederland, de dikke kerst truien daarentegen hebben de verhuizers achtergelaten 🥵 Noodgedwongen gaat Astrid samen met Mayte nog even shoppen voor T-shirts, shorts, tanktops, etc. Wim buigt zich over een mild kritische mail met feedback aan de verhuizers...
20210702_154909.jpg20210702_141659.jpg

4th of July, of eigenlijk 5th of July
Zoals gezegd, gaat de VS weer langzaam open en ook Newport blijft niet achter. Vanwege het slechte weer op de 4de worden de festiviteiten verschoven naar de 5de, maar voor ons is dat geen probleem. Een groot gedeelte van het weekend zijn we bezig met het huis in orde maken voor de oplevering en de puzzel te leggen hoe we alles weer in de koffers krijgen.
Maandag ruilen we onze trouwe huurauto na maanden gebruik in voor een iets groter model, maar zelfs daar past niet alles in één keer in. We rijden een paar keer op en neer naar onze tijdelijke huisvesting in Portsmouth, RI wat een 20 minuutjes ten Noorden van Newport ligt.
's Avons zijn we weer in ons huis in Roseneath. Het [i]4th of July[\i] vuurwerk wordt namelijk afgestoken vanaf Fort Adams en is goed te zien vanuit King Park. En dat is op loopafstand van Roseneath met gratis en beschikbare parkeerplaats. We zijn niet de enige die van het vuurwerk willen genieten en om negen uur zit King Park vol met mensen. Vanwege lage bewolking duurt het echter nog tot tien uur voordat de show begint, maar het is het wachten waard. Dit betekent voor ons wel dat we pas rond half één weer terug zijn in Portsmouth. En de dag erna moeten we vroeg op om de camper op te halen, maar daarover meer in ons volgende blog...
20210706_213458.jpg20210705_211224.jpg20210705_214343.jpg20210705_214000.jpg

Diverse foto's :)
IMG-20210501-WA0003.jpg20210516_163408.jpg20210516_163129.jpg20210612_182627.jpg20210612_175341.jpg20210516_205239.jpg20210509_151926.jpg20210509_142756.jpg20210706_141810.jpg20210706_141836.jpg20210620_162648.jpg20210516_145341.jpg20210603_214114.jpg20210706_142354.jpg20210705_203914.jpg20210613_191630.jpg20210705_210842.jpg20210703_175646.jpg

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 12:02 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (3)

Aftellen.... :-(

snow -3 °C

Hellup, de tijd gaat echt veel te snel! We zitten al weer op 3/4 van ons jaartje Newport en eigenlijk moeten we alweer beginnen met aftellen. Maar daar gaan we vooral nog niet te veel bij stil staan, we willen voorlopig nog heerlijk genieten en leuke dingen blijven doen. En genieten en leuke dingen doen: dat doen we zeker. Ook de afgelopen maanden (we lopen een beeeeetje achter met de blogs....) hebben we niet stilgezeten en we nemen jullie graag weer mee op een virtuele tour door Newport en omgeving.

Bezoek aan de Big Apple
De uitrol van vaccinaties loopt hier redelijk voorspoedig en de beperkingen vanwege Corona worden langzamerhand wat versoepeld. Met ingang van 1 april was New York City weer toegankelijk voor reizigers van buiten de direct omliggende staten. Rhode Islanders waren eindelijk weer welkom en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt: een weekend New York City. Ons hotel in downtown Manhattan lag op een paar minuutjes wandelen van de iconische Times Square. In ongeveer 48 uur zien we enkele highlights van NYC: Statue of Liberty en Ellis Island, Top of the Rock (Rockerfeller Center), picknicken in Central Park, Empire State Building, USS Intrepid, hop-on-hop-off bus tour van Times Square naar Battery Park in Manhattan South en lopen wij ons bijna de blaren op de voeten....
20210417_102401.jpgIMG_1355.JPGIMG_1364.JPGIMG_1360.JPGIMG_1365.JPGIMG_1370.JPGIMG_1374.JPGIMG_1373.JPGIMG_1382.JPGIMG_1386.JPGIMG_1395.JPGIMG_1421.JPGIMG_1425.JPGIMG_1434.JPGIMG_1426.JPGIMG_1408.JPG20210418_130826.jpg20210417_175716.jpg20210418_130423.jpg20210418_152900.jpg20210418_130432.jpg20210418_155304.jpgIMG_1436.JPGIMG_1452.JPG2a8c69f0-a47b-11eb-81b4-61775aa25cac.jpg2a940b10-a47b-11eb-9150-1daf3a830567.jpg20210418_163707.jpg20210418_162951.jpg

Amerikaanse cultuur snuiven in Boston
Ook een bezoekje aan de stad Boston stond nog steeds op ons wensenlijstje dus op een prachtige zonnige zondag stonden wij bijtijds op om een groot deel van de Boston Freedom Trail te bewandelen en een thee in de haven van Boston te gooien ;)
20210321_105626.jpgIMG_1250.JPGIMG_1224.JPGIMG_1226.JPGIMG_1247.JPGIMG_1252.JPGIMG_1254.JPGIMG_1269.JPGIMG_1261.JPGIMG_1267.JPG

Winter Wonderland
Het lijkt al weer even geleden (en stiekem is het ook al weer even geleden), maar wat een prachtige, heerlijke winter hebben we hier gehad. We hebben echt genoten van alle sneeuw die hier is gevallen! Een wat een mooie plaatjes levert zo'n witte wereld op! Dat is dan weer het voordeel van het vooruit blijven schuiven van de volgende blog: je kunt weer even ongegeneerd door alle foto's heen om te kijken wat de mooiste plaatjes zijn :)
En - gewoon omdat het kon - zijn we het weekend van Mayte haar verjaardag ook nog weer even een weekendje gaan skieën. Dit keer in in het skigebied Jimminy Peak in west Massachusetts. We hebben het echt heel zwaar hier, hoor....
20210207_164323.jpg20210207_164433.jpg20210207_164442.jpg20210201_155935.jpg20210201_161226.jpg20210201_161216.jpg20210201_161342.jpg20210201_160339.jpg20210221_112103.jpg

Wandelen in de buurt
Mooie plekken genoeg in de buurt en Ballard Park is een klein bos dat op zo'n 10 minuten wandelen bij ons vandaan ligt.
20210131_143943.jpg20210131_144003.jpg20210131_141719.jpg20210131_142319.jpg
Iets verder weg (zo'n 45 minuten met de auto) ligt Moonstone Beach in Narangansett, een strandje waar allemaal bijna perfect ronde stenen liggen. Leuk voor de meiden om de mooiste stenen te zoeken. En iets verderop biedt een oude ruïne prachtig uitzicht op zee. Kortom, een leuk tochtje op een ijzig koude zondagmiddag.
20210117130754_IMG_1080.JPG20210117130646_IMG_1077.JPG20210117131649_IMG_1095.JPG20210117132136_IMG_1109.JPG20210117131641_IMG_1093.JPG20210117143519_IMG_1195.JPG20210117143313_IMG_1184.JPG20210117143212_IMG_1176.JPG20210117143030_IMG_1168.JPG20210117142546_IMG_1146.JPG20210117142252_IMG_1126.JPG20210117142032_IMG_1122.JPG20210117143358_IMG_1187.JPG20210117142710_IMG_1152.JPG20210206_175259.jpg20210206_174932.jpg
Norman Bird Sanctuary is een klein natuurgebied op zo'n 10-15 minuten rijden en met enkele wandelpaden door het bos richting een hoge uitstekende rots hebben we echt het idee dat we in the middle of nowhere zitten. Echt fantastisch dat we zoveel moois om ons heen hebben :)
IMG_1209.JPGIMG_1205.JPGIMG_1201.JPGIMG_1221.JPGIMG_1198.JPGIMG_1213.JPGIMG_1203.JPGIMG_1211.JPG
Iets verder weg ligt Stepstone Falls, bijna tegen de grens met Conneticut aan, maar ook dat is uiteindelijk maar een klein uurtje rijden. Als het geregend heeft dan loopt er een flink stromend rivier(tje) door het bos heen. Met een parcours met flink wat klauteren vinden de meiden het helemaal super!
20210404_145336.jpg20210404_150017.jpg20210404_145029.jpg20210404_144938.jpg
En Brenton Point State Park verveelt toch ook niet snel....
20210228_154356.jpg20210228_155240.jpg20210228_160023.jpg

Bezoek aan de Breakers
Newport staat bekend om de gigantisch grote mansions met zeezicht. Veel daarvan zijn nog steeds in gebruik als 'vakantiehuisjes' van de rich and famous, maar sommigen zijn opengesteld voor het publiek. The Breakers was de zomerwoning van de familie Vanderbilt en delen ervan nu toegankelijk voor gepeupel zoals wij.
20210110_121329.jpg20210110_122858.jpg20210110_124005.jpg

4 jarigen!!!
Aangezien er maarliefst 3,5 maand zijn verstreken sinds onze laatste blog, hebben we een hoop verjaardagen gehad in deze periode. Wim op 21 januari, Mayte op 21 februari, Tjitske op 4 april en Yfke op 5 april. Helaas ook hier geen échte feestjes, maar wel met taart/cupcake, cadeautjes, kaartjes en natuurlijk een hoop virtuele felicitaties!
20210121_163447.jpg20210121_164640.jpg20210221_125206.jpg20210326_155818.jpg1617551418326.jpg20210405_073519.jpg20210405_161046.jpg

Wist u dat....
.... wij een poging gaan doen om niet weer 3,5 maand te doen over de volgende blog?
.... als wij er wel 3,5 maand over doen, dat wij dan alweer bijna in Nederland zijn?
.... wij over 3,5 maand in een camper door New England en langs de Great Lakes aan het touren zijn?
.... wij waarschijnlijk op 10 augustus weer in Nederland aankomen?
.... wij nog veel te veel willen zien en doen voor die tijd?
.... de meiden op 7 juni al hun laatste schooldag hebben?
.... wij nog even flink aan de studie moeten tot die tijd?
.... wij echt van mening zijn dat de tijd voorbij VLIEGT !?!?

20210226_171533.jpg20210324_134312.jpg

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 01:42 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (2)

Bijna een witte Kerst

maar toch net niet...

snow 0 °C

Dreaming of a white Christmas, dat doen we graag en even lijkt het erop dat gaat lukken dit jaar! Een week voor Kerst trekt de Big Blizzard of 2020 over New England heen en op sommige plekken valt in 1 nacht maarliefst 41 inches sneeuw (ongeveer 1 meter). Die extreme hoeveelheden blijven ons gelukkig bespaard; zo dicht langs de Atlantische kust moeten we het doen met 'slechts' een centimeter of 10. Maar die 10 cm levert de meiden wel een dagje 'sneeuwvrij' op en nemen wij de tijd om heerlijk te gaan sleeen in Morton Park. Na 2 dagen sneeuwpret zet de dooi echter in en verdwijnt de sneeuw als ... ehh .... sneeuw voor de zon ;)

Sightseeing in Newport
Naast mooie natuur, rotspartijen en de zee hebben we natuurlijk ook het historische centrum van Newport dat zeker een bezoekje waard is. Op een mooie zondagmiddag trekken we de wandelschoenen weer aan en maken we een stadswandeling door downtown Newport. Koloniale huizen in kerstsfeer, stadsparkjes met (veelal verlaten) houten bankjes en een authentiek Fire Station (No. 5); we komen het allemaal tegen onderweg.
20201214_204823.jpg20201213_132440.jpg20201213_133011.jpg20201213_134807.jpg20201213_135843.jpg20201213_134440.jpg20201213_140222.jpg20201214_205122.jpg

Winterse taferelen
Vanaf medio december kondigen de weerberichten al dagen lang de verwachte Blizzard of 2020 aan, dus we hebben voldoende tijd om ons voor te bereiden. De weersverwachtingen gaan in eerste instantie uit van zo'n 8 tot 12 inches voor Newport, maar dat wordt gedurende de week iets naar beneden bijgesteld. De meiden hebben enorm veel zin in hun eerste echte dikke pak sneeuw, dus voor hen kan het niet vroeg genoeg beginnen met sneeuwen. Uiteindelijk wordt hun geduld wel flink op de proef gesteld, want pas op woensdagavond 16 december rond 20.00u vallen de eerste sneeuwvlokjes. Vanwege de weersvoorspellingen heeft St. Michael's Country Day School er wel bijtijds voor gekozen om de donderdag als 'sneeuwvrij' te bestempelen, dus de meiden hoeven sowieso niet naar school. En hun geduld wordt rijkelijk beloond. Als ze donderdagochtend opstaan is Roseneath Avenue inderdaad bedekt met een pak(je) knisperende, witte sneeuw. Inderdaad niet de 8 to 12 inches die eerder waren voorspeld, maar met een centimeter of 10 meer dan genoeg om eindelijk eens fatsoenlijk te kunnen gaan sleeen. Warm aangekleed in skibroeken, sneeuwschoenen, handschoenen en een muts en met een sleetje onder de arm wandelen we naar Morton Park waar de meiden zich prima vermaken. En na het sleeen kan een warme chocolademelk met slagroom natuurlijk niet ontbreken!

20201217_161316.jpg20201217_145256.jpg20201217_120348.jpg20201217_120330.jpg

Fort Wetherill: kunst of vandalisme?
Vlak voor Kerst (als er helaas bijna geen sneeuw meer ligt) besluiten we nog weer eens de toerist in eigen staat uit te hangen. We maken een dagtripje (of eigenlijk middagtripje) naar Jamestown. Jamestown is een klein dorpje dat op het eiland ten westen van Newport ligt. Al met al is het een klein half uurtje rijden, maar vanaf Jamestown kunnen we bijna ons huis aan de andere kant van het water zien liggen. Dat is ietwat overdreven, maar we kunnen wel Fort Adams goed zien liggen en daar wonen we niet heel ver vandaan.
We rijden door Jamestown heen en dat is eigenlijk niet veel meer dan een klein haventje aan een doorgaande weg met grote (en ongetwijfeld peperdure) villa's aan weerszijde. We rijden door naar Fort Wetherill, een oud fort uit de 18de eeuw dat inmiddels volledig vervallen is. Het is grotendeels overwoekerd en de muren die nog wel zichtbaar zijn zijn voorzien van kleurrijke graffiti. Kunst of vandalisme? Wij vinden het in ieder geval wel een bijzonder gezicht en ook de meiden vinden het leuk om deze vorm van 'kunst' te bewonderen.
Na ons bezoekje aan Fort Wetherill rijden we nog even door naar Beavertail Lighthouse om daar nog een klein rondje te wandelen.

20201223153841_IMG_0928.JPG20201223154847_IMG_0948.JPG20201223154632_IMG_0945.JPG20201223155258_IMG_0955.JPG20201223154604_IMG_0943.JPG20201223153920_IMG_0930.JPG20201223155336_IMG_0958.JPG20201223155252_IMG_0953.JPG20201223161933_IMG_0978.JPG20201223161728_IMG_0971.JPG20201223163658_IMG_0983.JPG

Kerst in huize Talma
Het advies in Rhode Island is om Kerst klein te vieren, bij voorkeur met alleen het eigen gezin. Bovendien hebben wij een klein reisje in het vooruitzicht waarvoor we eigenlijk nog 2 weken in quarantaine moeten. Kortom, Kerst vieren wij met z'n 5-jes. Volledig volgens Amerikaanse traditie heeft Santa Claus 's nachts cadeautjes onder de kerstboom gelegd en Yfke komt dat in de zeeeeeer vroege ochtend al even aan ons melden :) Wij draaien ons nog even een paar keer om en rond of een uur negen komen wij dan toch ook maar naar beneden. Onze vraag of we niet eerst even moeten ontbijten voordat we de cadeautjes gaan uitpakken wordt uiteraard met een volmondig 'NEEEE' beantwoord!

20201225104110_IMG_0990.JPG20201225104734_IMG_0996.JPG20201225105332_IMG_1009.JPG20201225103832_IMG_0986.JPG

Vertier in Vermont
Ondanks alle reisbeperkingen proberen we er absoluut het beste van te maken. Helaas geen Kerst in Boston of Oud & Nieuw in New York, maar gelukkig nog wel een paar dagen in nog 1 van de 5 'groene' staten. Vermont is nog 1 van de weinige staten waar het aantal Covid-besmettingen nog enigszins beperkt is en waarvandaan wij dus zonder verplichte quarantaine weer terug kunnen keren naar Rhode Island. Ook de school van de meiden is behoorlijk streng en stelt dat wanneer je naar een 'rode' staat ben geweest, je gedurende 2 weken niet welkom bent op school (ook niet met een negatieve test). Kortom, Vermont: here we come!!
We hebben een klein appartementje geboekt aan de rand van de Green Mountains. Op zo'n 10 minuten rijden ligt Sugar Bush skiresort, waar we sowieso nog een dagje naar toe willen gaan. Verder heeft Vermont nog veel meer te bieden, dus we maken ook van de gelegenheid gebruik om kleine pittoreske dorpjes te bezoeken, een echte maple farm te bekijken en uiteraard te genieten van de mooie natuur. En uiteraard ziet alles er mooi uit onder een klein laagje verse sneeuw. Genieten!

SPhotoEditor-20201228_211242.jpgSPhotoEditor-20201228_210852.jpg20201227_115035.jpg20201228_123952.jpg20201227_120212.jpg20201227_120158.jpg20201226_093411.jpg20201227134615_IMG_1037.JPG20201227131049_IMG_1011.JPG20201227134055_IMG_1033.JPG20201228154356_IMG_1066.JPG20201228140815_IMG_1046.JPG20201228154313_IMG_1063.JPG20201228140836_IMG_1049.JPG20201230_123746.jpg20201230_123533.jpg20201230_123409.jpg20201230_123155.jpgFB_IMG_1609560498999.jpg

Cliff Walk op Nieuwjaarsdag
Oud & Nieuw brengen we weer thuis door met z'n 5-jes. Oliebollen, appelflappen, filmpje: heerlijk relaxed het nieuwe jaar in! Op Nieuwjaardag gaan Astrid en de meiden nog een deel van de Cliff Walk 'doen' terwijl Wim weer de boeken induikt. Het verlof zit er helaas alweer bijna op...
20210101_155512.jpg20210101_150542.jpg20210101_160239.jpg20210101_155525.jpg20210101_160224.jpg20201231_162838.jpg20201231_214242.jpg

Mooie zonsondergangen
We kunnen allemaal flink genieten van een mooie zonsondergang. Het wordt hier in de wintermaanden al vroeg donker (rond 16.15u), dus we proberen er met enige regelmaat aan het einde van de middag ook nog even op uit te gaan om de laatste zonnestralen van de dag mee te pikken. En dat levert altijd mooie plaatjes op!

20201206171556_IMG_0876.JPG20201206170826_IMG_0859.JPG20201223161749_IMG_0972.JPG20201221_160437.jpg

Wist u dat...

... onze Kerstvakantie er alweer bijna op zit?

... de meiden maandag weer naar school gaan?

... ze daar wel weer zin in hebben?

... Wim van mening is dat je nooit genoeg oliebollen kunt hebben?

... hij meer dan 100 oliebollen heeft gebakken?

... wij nu nog 2 grote schalen over hebben?

... zelfs nadat we een hoop oliebollen hebben rondgebracht bij onze sponsors en een aantal buitenlandse collega's van Wim?

... wij iedereen (nogmaals) een gelukkig nieuwjaar wensen en hopen dat 2021 er weer wat 'normaler' uit gaat zien?

En dan nog een paar extra foto's

20201225105304_IMG_1006.JPG20201223154249_IMG_0940.JPG20201223154047_IMG_0932.JPG20201206170147_IMG_0851.JPG20201206171719_IMG_0879.JPG20201206170623_IMG_0857.JPG20201223153340_IMG_0918.JPG20201222_180248.jpg20201220_144304.jpg20201221_160420.jpg20201227_132217.jpg

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 04:32 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (4)

100+++ dagen in de VS

semi-overcast 12 °C

De vorige blog begon met de constatering dat de tijd echt voorbij vliegt... en daar is nog steeds niks aan veranderd!! Inmiddels leven we alweer begin december en hebben we de eerste 100 dagen er (ruim...) opzitten. Ook hebben we alweer twee grote feestmomenten achter de rug: Halloween en Thanksgiving. En - als je het aan zo'n 81 miljoen Amerikanen vraagt - misschien dat er dan ook nog wel een derde feestdag wordt genoemd: 3 november, election day.

***creepy music playing***
Op zaterdag 31 oktober is Newport gehuld in een kille, dikke mist. Het is koud en guur. Er hangt spanning in de lucht, een spookachtige sfeer....
Nee hoor, het is juist een prachtige zonnige dag; zeker geen enge, stormachtige taferelen. Vanwege COVID is het advies om alleen in kleine (familie)groepjes te gaan Trick or Treat-en en bij voorkeur aan het einde van de middag. De meiden verheugen zich enorm op deze Amerikaanse traditie en, ondanks dat het er dit jaar iets anders aan toe gaat, halen ze genoeg snoep op om de rest van onze periode in Newport vooruit te kunnen!

270_20201031_144930.jpg

Yfke's Halloween
Zaterdag toen ging ik langs de huizen en er waaren veel huisen met snoep .
We ging langs heel veel huizen en we waaren pas langs de halve wijk en we hadden heel veel snoep.
Ik denk dat we genoeg snoep hebben voor een jaar. Ik ging als duivel.

Mayte's Halloween
Zaterdag gingen we langs de huizen om te gaan trick or treating. We hadden de halve wijk gehad en we hadden de hele eettafel vool. Als we de hele wijk hadden gehad hadden we twee eettafels nodig. Het was wel heel leuk. Bij een van de huizen hadden ze 2 bakken vol snoep en kreeg je een hele schep, bij andere huizen was het gewoon super leuk versierd en soms was er een buis waar het door heen ging. Bij ons had ik een soort monstertje gemaak van een doos en kon je er gewoon 1 pakken. Toen we klaar waren met snoep ophalen/onze zakken waren vol, gingen we met zijn alle film kijken. We keken de Adams Family.

20201031_195628.jpg20201031_172929.jpg20201031_184422.jpg270_20201031_182329.jpg

Wandelen in de buurt
Het najaar is tot nu toe heerlijk. Het is heel apart, maar bijna alle weekenden hebben we geweldig weer en kunnen we genieten van al het moois dat Rhode Island te bieden heeft. We hebben inmiddels ook een paar favoriete plekjes in de buurt. Sachuest Wildlife Refuge zijn we inmiddels al een paar keer geweest en Brenton Point State Park is favoriet bij de meiden (fantastische plek om te vliegeren).
4f7b72f0-32b2-11eb-83d4-778ca0c8628d.JPG90_c6d6faf0-32b1-11eb-a8d5-95cfcf929733.JPG90_c50ce950-32b1-11eb-a8d5-95cfcf929733.JPG20201108153714_IMG_0667.JPG20201108162604_IMG_0704.JPG90_20201108161153_IMG_0686.JPG20201111_212719.jpg20201108164617_IMG_0715.JPG9f70ebb0-32b1-11eb-83d4-778ca0c8628d.JPGc3a40a80-32b1-11eb-83d4-778ca0c8628d.JPG

Sobere Thanksgiving

270_20201126_182411.jpg

De oplopende Corona-cijfers en overvolle ziekenhuizen baren de gouverneur van Rhode Island grote zorgen. In haar wekelijkse persconferentie heeft ze met klem gevraagd om Thanksgiving-festiviteiten dit jaar klein te houden, heel klein. Normaal gesproken is Thanksgiving voor de Amerikanen een moment waarop ze in grote getalen samen komen om met elkaar te genieten van pompoentaart, sweet potatoes en kalkoen - hoe groter, hoe beter! En ondanks dat nog steeds een hoop Amerikanen het allemaal maar onzin vinden, merk je wel dat alles kleinschaliger is dit jaar. En dat is kennelijk ook te merken in de grootte van de kalkoenen; nog nooit was de vraag naar 'kleine' kalkoenen zo groot!
Wim heeft zich in de keuken weer heerlijk uitgesloofd. Voor ons alleen geen pompoentaart en sweet potatoes, maar wel supermalse kalkoen en lime pie. Mmmmm!!

Videobellen met groep 6A

270_20201127_073536.jpg

Ik kon met mijn klas bellen omdat het in Amerika thanks giving week was dus ik had vrij van school en kon ik met mijn klas bellen. Het was super leuk omdat mijn klas heel veel vragen stelden en soms ook dat ik iets in het Engels moest zeggen. Aan het begin van het videobellen zei Parmis dat juf Charlene een baby in haar buik heeft. En ergens aan het einde zei iemand dat ik moest raden of haar baby een jongetje of een meisje wordt en het werd een jongetje. De klas vroeg echt heel veel en ik wist nooit dat zo veel vragen beantwoorden zo moeilijk was en zo veel zeggen. En ik heb nu geen idee hoeveel vragen ze nog kunnen hebben want ik denk dat het bijna onmogelijk is. Maar 1 ding vond ik well een beetje jammer en dat is dat ik niet iedereen zo heel goed kon zien en soms als iemand aan het praten was dan wist ik niet waar die gene was en soms wanneer iemand aan het praten was praten er anderen kinderen doorheen. Het was super leuk en misschien kunnen we het vaker doen en daar heb ik super veel zin in.

Kerst komt vroeg dit jaar, of in ieder geval de kerstbooom ;)
We hebben de Thanksgiving-kalkoen pas net achter de kiezen, maar het volgende feest staat alweer bijna voor de deur. En aangezien Sinterklaas niet helemaal naar Amerika komt, is er geen enkel excuus om niet eind november al op zoek te gaan naar de perfecte kerstboom! En dat doet we uiteraard op z'n Amerikaans! Dit jaar geen kunstboom, geen echte boom bij de bouwmarkt, maar - gewapend met houtzaag en meetstok - de natuur in op jacht naar de mooiste boom. Nou ja, niet helemaal de natuur in, maar naar een echte Christmas tree farm. Alweer hebben we ontzettende mazzel met het weer. Het is fris, maar de zon schijnt. We lopen door grote velden met rij aan rij alleen maar verschillende soorten naaldbomen. Niet te groot, niet te klein, mooie vorm, geen bruine binnenkant; het is nog een hele opgave om de perfecte boom te vinden (en ook weer terug te vinden...). Maar na een klein uurtje rondslenteren zijn we het er allemaal over eens: we hebben de mooiste gevonden! Wim gaat met de zaag aan de slag en zonder al te veel moeite ligt de boom omver. We sjouwen de boom naar het grote pad waar iemand hem oppikt en naar het inpakstation brengt. Als de boom enigszins handzaam is ingebonden, tillen we hem op het dak van de auto om mee terug te nemen naar huis. Maar nog niet voordat we eerst nog genieten van een paar heerlijke, superverse cider doughnuts en warme appel cider. Heerlijk!
90_20201128132928_IMG_0733.JPG90_20201128133015_IMG_0736.JPG90_20201128134124_IMG_0749.JPG90_20201128141809_IMG_0757.JPG20201128141828_IMG_0758.JPG6c753440-32b2-11eb-83d4-778ca0c8628d.JPG20201128142056_IMG_0766.JPG20201128142817_IMG_0767.JPG20201128142911_IMG_0775.JPG20201128144415_IMG_0785.JPG9f2ae200-32b1-11eb-83d4-778ca0c8628d.JPG20201128144643_IMG_0787.JPG20201129_172658.jpg

Wist u dat....

.... Sinterklaas niet naar Amerika komt?

.... Sinterklaas ons toch niet helemaal vergeten is?

.... wij stiekem zijn voorzien van pepernoten, chocolade letters, kikkers en muizen, schuimpjes en gevulde speculaas?

.... Rhode Island nu 2 weken 'gepauzeerd' wordt?

.... dit betekent dat sportscholen dicht zijn, horeca zeer beperkt geopend is en social gatherings buiten het gezin niet zijn toegestaan?

.... dit voor de meiden betekent dat ze nu 2 weken ballet via Zoom hebben?

.... de school gelukkig vooralsnog open blijft?

.... grade 4 (de klas van Tjitske) helaas vandaag wel naar huis is gestuurd vanwege een mogelijke Corona-besmetting?

.... wij hopen dat het met een sisser afloopt en dat ze snel weer naar school mag?

.... wij inmiddels de droogste zomer in Rhode Island sinds enkele decennia, een orkaan en een aarbeving achter de rug hebben sinds wij hier zijn (om nog maar niet te spreken over de pandemie)?

.... wij desondanks nog steeds enorm genieten?

.... wij dit niet hadden willen missen?

.... wij hopen op een dik pak sneeuw en een witte kerst? HOHOHO

Nog wat extra foto's
ddb704c0-3510-11eb-8907-1dff9d20ec58.jpg12501de0-32b2-11eb-83d4-778ca0c8628d.JPG20201129141412_IMG_0793.JPG20201129171145_IMG_0796.JPG20201129171312_IMG_0801.JPG90_20201108161839_IMG_0699.JPG20201111_212629.jpg20201111_212441.jpg20201025_140920.jpg20201024_155209.jpg270_20201107_145514.jpg20201107_150037.jpg270_20201113_180622.jpg270_20201106_181256.jpg20201127_074054.jpg270_20201127_073559.jpg

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 23:22 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (3)

Time flies when you are having fun!

semi-overcast 17 °C

Jeetje, wat vliegt de tijd! Inmiddels zijn er al weer 4 weken verstreken sinds onze laatste blog. Het is dus weer hoog tijd om terug te blikken op al onze avonturen van de afgelopen paar weken ;)

Standaard bezigheden doordeweeks

270_20201018_164833.jpg

Onze routine doordeweeks ziet er in Newport eigenlijk niet zo heel anders uit dan in Nederland. De week wordt ook hier nog steeds gevuld met allerlei 'standaard' bezigheden: school, studie, sporten, shoppen en werk. Ook de wekker gaat nog steeds erg vroeg; iedere dag om 6 uur worden we weer gewekt door de rustgevende (NOT) geluiden van onze telefoons. Drie keer snoozen en dan is het echt tijd om op te staan. Snel douchen, aankleden en een ontbijtje bestaande uit fruit of cereal aan de breakfast bar. Astrid maakt de lunches voor de meiden - net als in Nederland - al de avond van te voren klaar. Op St Michael's Country Day School zouden de meiden normaal gesproken ook een lunch kunnen halen, maar vanwege alle beperkende maatregelen rondom Covid, is dat niet mogelijk.
Nadat we samen de meiden naar school hebben gebracht (dat is wel anders dan in Nederland..) schuift Wim beneden achter de laptop en Astrid kruipt achter de computer op de werkkamer. Astrid doet nog steeds hetzelfde werk als organisatieadviseur dat zij in Nederland ook deed en Wim gaat aan de studie. Kortom, voor Astrid is er wat dat betreft helemaal weinig veranderd, want tegenwoordig werken zelfs de collega's allemaal grotendeels vanuit huis. Enige echte verschil is het tijdsverschil. Dat maakt het werk iets lastiger maar zeker niet onmogelijk. Daarnaast is Astrid ook nog steeds bezig met de afronding van haar eigen studie (Master Management, Cultuur en Verandering), dus ook wat dat betreft is weinig veranderd. Voor Wim is voltijd aan de studie wel iets nieuws, maar qua werklast doet het zeker niet onder aan een voltijd baan...;)
Naast werk, studie en school proberen we ook af en toe nog een sportmomentje in te bouwen. De meiden hebben, naast hun sportlessen op school, allemaal 1x keer in de week ballet en - net als in Nederland - genieten ze daar enorm van. WIj proberen iedere dinsdag- en vrijdagochtend een rondje van ongeveer 6km te gaan hardlopen en daar genieten we veel minder van... In Nederland waren we daar in het begin van de Corona-crisis al rustig mee begonnen, maar het grote verschil met Waddinxveen is dat je hier iets meer heuvels hebt... Ons streven (of eigenlijk dat van Astrid) is om aan het einde van ons New Port avontuur het hele rondje van de scenic Ocean Drive te kunnen hardlopen - daar moeten we nog wel even aan werken!

20201018_165148.jpg

Shoppen doen we hier uiteraard ook veel, zowel online als offline. De wekelijkse boodschappen doen we bij de Aldi (net als in Nderland :)), bij BJ's (een soort groothandel waar alles groot, groter, grootst is) en bij Shaw's of Stop-and-Shop (beide vergelijkbaar met Albert Heijn of Jumbo). Helaas zijn (gezonde) voedingsmiddelen hier schrikbarend duur, maar dat is helaas niet anders. We vragen ons wel af en toe af hoe Amerikanen op een minimumloon hier rond zouden moeten komen, want dat lijkt ons bijna onmogelijk! Voor kleine elektronica, printercartridges en dat soort ellende wijken we veelal uit naar Amazon. In tegenstelling tot in Nederland is het er dan niet de volgende dag, maar bezorging kan in veel gevallen toch wel 2 weken in beslag nemen. Leuke (en betaalbare) kleding kun je hier volop vinden in 1 van de grote winkelketens of in een klein boetiekje. Leuke herfstschoenen is een wat grotere uitdaging; voor de meiden moesten we naar Warwick dat zo'n 40 minuten rijden is. Gelukkig is autorijden in deze mooie omgeving zeker geen straf, want ook dan komen we af en toe nog op leuke plekjes (zie de foto).

Corn Maze bij Escobar Farm
Door de weeks zijn onze bezigheden vergelijkbaar met Nederland, maar in de weekenden proberen we maximaal te genieten van datgene wat Rhode Island ons te bieden heeft. Soms zijn dat ook typisch Amerikaanse tradities zoals verdwalen in een doolhof in een groot maisveld. Gelukkig krijgen we een plattegrond die ons zowaar af en toe van pas komt. Het is echt een enorm groot doolhof en het mais staat zo hoog dat geen van ons er overheen kan kijken. En de weergoden zijn ons goed gezind want we hebben echt prachtig mooi weer als wij naar Escobar Farm gaan.

20201004122929_IMG_0325.JPG20201004124147_IMG_0350.JPG20201004122805_IMG_0322.JPG20201004123110_IMG_0330.JPG20201004131804_IMG_0396.JPG20201004123417_IMG_0338.JPG20201004124513_IMG_0358.JPG20201004131937_IMG_0400.JPG

Columbus Day in Connecticut
Het tweede weekend van oktober is een lang weekend in de Verenigde Staten, want op maandag 12 oktober is het Columbus Day, een nationale feestdag. Wij besluiten ons weekend optimaal te gebruiken en hebben een 5-persoonskamer geboekt bij een kleinschalige inn in het pittoreske/slaperige dorpje New Milford in het noordwesten van Connecticut. We gebruiken deze inn als uitvalsbasis om de prachtige omgeving te verkennen. Dit gedeelte van Connecticut staat bekend als 1 van de mooiste plekken om de befaamde New England fall foliage te bewonderen. En we worden zeker niet teleurgesteld! Het weer zit erg mee en we kunnen op zondag een aantal mooie boswandelingen maken in het zonnetje. Onderweg komen we ook nog een aantal karakteristieke overdekte bruggen tegen die ook kenmerkend zijn voor het authentieke New England plaatje. In het dorpje Kent strijken we neer op een terrasje en genieten we van een welverdiende warme chocolademelk, fruitige smoothie of lekkere frappuccino. We hebben het enorm zwaar!!

20201010163357_IMG_0454.JPG20201011154656_IMG_0610.JPG20201011131249_IMG_0518.JPG20201011132254_IMG_0556.JPG20201011135019_IMG_0573.JPG20201010162601_IMG_0449.JPG20201010145936_IMG_0441.JPG20201011112318_IMG_0473.JPG20201011171111_IMG_0638.JPG20201012115851_IMG_0656.JPG20201011165754_IMG_0631.JPG20201010144554_IMG_0438.JPG20201011113832_IMG_0487.JPG20201011111113_IMG_0460.JPG20201011171217_IMG_0639.JPG20201011113709_IMG_0485.JPG20201011155352_IMG_0618.JPG20201011144543_IMG_0605.JPG20201011131822_IMG_0534.JPG20201011131317_IMG_0521.JPG20201011132121_IMG_0547.JPG20201011113325_IMG_0478.JPG20201011132155_IMG_0551.JPG20201011131540_IMG_0530.JPG20201011132003_IMG_0539.JPG20201011113338_IMG_0479.JPG20201011125214_IMG_0509.JPG20201011131518_IMG_0528.JPG20201011125235_IMG_0511.JPG20201010150627_IMG_0447.JPG20201011143026_IMG_0600.JPG20201012115535_IMG_0643.JPG20201012115933_IMG_0659.JPG20201012115936_IMG_0660.JPG20201012115748_IMG_0652.JPG20201010163125_IMG_0453.JPG270_20201010_150214.jpg270_20201010_150248.jpg270_20201011_111416.jpg270_20201011_142821.jpg270_20201011_143110.jpg

Wandelen in Providence
Providence is de hoofdstad van Rhode Island en een bezoekje aan deze stad stond ook nog steeds op ons verlanglijstje. Afgelopen weekend was het wederom heerlijk weer (frisjes, maar wel met een zonnetje) dus was het tijd om er weer met het hele gezin op uit te trekken. Na iets meer dan 3 kwartier rijden staan wij in hartje centrum. Wim heeft een wandelroute op internet gevonden, die ons langs allerlei oude en nieuwe bezienswaardigheden leidt. In Newport is het ondanks alle Corona-perikelen relatief druk met dagjesgasten, maar Providence lijkt redelijk uitgestorven. Wij kunnen dan ook op ons gemakje door het centrum heen slenteren en met een kleine versnapering van de Starbucks nemen we ook nog een korte pauze langs de waterkant. Genieten!

270_20201017_155216.jpg270_20201017_152514.jpg20201017_145529.jpg270_20201017_160302.jpg

Wist u dat.....

.... wij voor onze weekendje Connecticut verplicht een Corona-test moesten doen?

.... wij gelukkig negatief waren?

.... niemand gevraagd heeft om onze test-uitslag?

.... Rhode Isand sinds vorige week helaas op de rode lijst staat als het gaat om Corona-gevallen?

.... Take it outside een belangrijk advies is van de gouverneur van Rhode Island?

.... wij het geen enkel probleem vinden om daar gehoor aan te geven?

.... vliegeren nog steeds een favoriete bezigheid is van de meiden?

.... wij dus met enige regelmatig in Brenton Point State Park te vinden zijn?

.... de eerste winkels al weer in Kerstsfeer zijn?

.... Halloween (31 oktober) hier ook echt een groot feest lijkt te zijn?

.... we daar ongetwijfeld in de volgende blog aandacht aan zullen besteden?

.... wij een uniek inkijkje krijgen in de Amerikaanse politiek?

.... Amerikanen af en toe 'bijzondere' mensen zijn, die gecategoriseerd zijn in "Trumpies" of "dems"?

.... er bijna geen gulden middenweg lijkt te zijn?

.... de meiden eind volgende week alweer hun eerste rapport op school krijgen?

.... op veler verzoek zij volgende keer weer een stukje mogen schrijven voor deze blog?

270_20200926_155303.jpg20201003172044_IMG_0255.JPG20201003172419_IMG_0276.JPG20201003170112_IMG_0194.JPG

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 17:56 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (5)

Back to normal

Sort of....

semi-overcast 20 °C

Wat was het heerlijk om een paar weken helemaal niks te moeten: geen school, geen werk, geen strakke planning... Althans voor de meesten van ons, want Wim had wel degelijk les (via Zoom), veel huiswerk en af en toe strakke deadlines. Maar eigenlijk is het toch ook wel weer fijn dat de meiden nu weer naar school zijn en Astrid weer aan het werk is. Een beetje back to normal, maar niet voordat de vakantieperiode is afgesloten met nog enkele uitjes!

Apple picking

pixlr_20200916174625635.jpg

Wanneer de warme zomerdagen langzaam plaatsmaken voor het frissere najaar, trekken veel mensen in Rhode Island erop uit om in één van de vele boomgaarden zelf appels te gaan plukken. En uiteraard doen wij graag mee aan die lokale gewoonte. Terwijl Wim weer aan de studie is, gaan Astrid en de meiden gewapend met een apple picker en een all terrain karretje naar Rocky Brook Orchard. Deze boomgaard staat bekend als een van de beste boomgaarden in heel New England en heeft meer dan 80 soorten appelbomen plus een variëteit aan andere soorten fruitbomen. Het is nog vroeg in het seizoen en dus zijn nog niet alle appelsoorten rijp. De appelbomen, die wel rijp zijn voor de pluk, zijn keurig gemarkeerd met een rood label; de soorten die nog niet zover zijn, zijn gemarkeerd met andere kleuren. Een simpel, maar effectief systeem! De Gala's, Fuij's, Golden Delicious, Akane's en Sansa's zijn de 'vroege' soorten en staan verspreid door de hele boomgaard. Dus al met al is het ook nog een leuke speur- en wandeltocht met als beloning een zak met heerlijke appels!

Fort Adams

20200906151409_IMG_0058.JPG

Op ongeveer 10 minuten rijden van ons huis ligt een 18de eeuws fort: Fort Adams. Op een mooie zondag gaan wij gezellig met z'n 5-jes op stap. We wandelen op ons gemakje over de binnenplaats van het fort. We kunnen door de tralies naar binnen kijken en zien veel vervallen kamers, opslagplaatsen en gewelven. Helaas kunnen we nergens naar binnen, want dat mag alleen onder begeleiding van een tourguide. Vanwege COVID mogen de gidsen maar een beperkt aantal gasten meenemen en alle rondleidingen van de dag zijn al gereserveerd. Vanaf de buitenmuur hebben we een geweldig uitzicht over Narangansett Bay. Na het rondje over de binnenplaats en de buitenmuur, wandelen we nog een een rondje om het fort heen. Het is prachtig mooi weer en alle zeilbootjes op het water zijn leuk om naar te kijken. Na afloop van het middagje 'cultuur' trakteren we onszelf op een heerlijk ijsje. Wat hebben we het zwaar...

Dicht bij huis

20200912155708_IMG_0142.JPG

Voor heel veel uitjes moeten we de auto pakken, omdat de afstanden hier af en toe enorm zijn. Bovendien is Amerika niet echt fietsvriendelijk (en hebben wij onze fietsen dus ook niet meegenomen). Gelukkig hebben we op loopafstand van ons huis ook nog wat leuke plekken waar we af en toe naar toe kunnen gaan. Zo hebben we een gloednieuwe speeltuin ontdekt bij Morton Park. De meiden kunnen er lekker uitrazen en voor de ouders zijn er voldoende bankjes om even te relaxen. Verder hebben we eveneens op loopafstand King's Park, een klein strandje vlakbij 1 van de kleine jachthaventjes van Newport. Hier geen golven om te body boarden of zand om een zandkasteel mee te bouwen, maar wel rustig, helder water om krabbetjes te zoeken.
Zelfs Wim gaat af en toe mee; weliswaar gewapend met tablet zodat hij nog wat stukken kan lezen, maar ook voor hem een welkome verandering van achter het bureau in de living room.

St. Michael's Country Day School

20200908_072734.jpg

Op 8 september is het dan eindelijk zo ver: de eerste schooldag van de meisjes! Wat hebben ze er naar uit gekeken (en wij toch wel ;)). Mayte begint in 7th grade (brugklas), Tjitske in 4th grade (groep 6) en Yfke in 2nd grade (groep 4). 's Ochtends nog even snel op de foto om dit memorabele moment vast te leggen en daarna bepakt en bezakt met de auto naar school. Vanwege COVID mogen wij helaas niet mee naar binnen en moeten we de meiden - met mondkapje op - bij de ingang van school uit de auto gooien.

Inmiddels hebben ze de eerste 2 weken erop zitten en hieronder een kleine bijdrage van de 3 moppies :)

Een dag in het leven van een 7th grader...

20200920_154741.jpg

In 7th grade heb ik al veel vrienden. In mijn klas zitten 12 kinderen. Bij elk vak heb ik een andere juf of meester. Op school hebben we veel buitenlessen, als we daar 2 meter afstand hebben mogen we onze mondkapjes af doen. Mijn favoriete vak is PE (gym). Ik heb elke maandag en donderdag gym. Ik heb ook Frans dat is erg lastig. Woensdag begin ik met ballet. Misschien mag ik pointe gaan doen, ik hoop het.
Ik heb vrijdag op zaterdag gelogeerd bij een vriendin, haar naam is Eva. Ik vind het in Amerika erg leuk. Tot de volgende keer
-Mayte- ;)

Een dag in het leven van een 4th grader...

SPhotoEditor-20200920_214306.jpg

In fourth grade heb ik 2 vriendinnen, hun namen zijn Rosie en Niamh ( je zegt Niem). Ik heb een hele leuke meester, die heet Mr. Tutino. Je moet met mondkapje en 2 meter afstand houden. Ik heb bij ieder speciaal vak een andere juf of meester. Bij voorbeeld bij P E ( gym ) heb ik een meester. Bij art ( knutselen ) heb ik een juf bij wetenschap / techniek heb ik een juf en aan Frans en Spaans doe ik niet mee, want dan heb ik weer extra Engelse les. We hebben onze eigen laptops. Bij heel fourth grade zitten er 16 kinderen, maar in mijn klas zitten er 8. Er zitten 4 meiden en 4 jongens. En in de andere klas zitten ook 8 kinderen in de anderen klas en ook 4 meiden en 4 jongens.
Je moet op school zijn om 7.45 tot 2.45.

Groetjes van Tjitske.

Een dag in het leven van een 2nd grader

20200912163305_IMG_0169.JPG

Op school hep ik al 3 vriendinnen en ik doe heele leuke dingen.
En ik kan heel goet engels.
En ik hep 15 kindere in de klas en ik hep 2 jufen en ze heeten mrs. Whitlock en mrs. Spinney.
Op maandag ga ik naar ballet.
En dit is de eint van mijn verhaal.

Dikke kus van Yfke.

Vliegeren in Brenton State Park

20200920_162345.jpg

De temperaturen zijn inmiddels wat omlaag gegaan en we genieten ervan. Van een temperatuur van ongeveer 27 graden en een luchtvochtigheid van minstens 110% (althans zo voelt het af en toe...) naar zo'n 10 graden kouder en een heel lage luchtvochtigheid: het is echt een wereld van verschil. Aangezien Wim tegen een deadline aan moet werken, gaan Astrid en de meiden een paar uurtjes uitwaaien in Brenton State Park. Ze kopen een vlieger bij een klein kraampje dat daar in de zomermaanden staat. En... de kleurrijke vlieger is een GROOT succes! De meisjes krijgen er geen genoeg van en Astrid mag het ook af en toe even proberen.

Wist u dat...

... voor kinderen vanaf 2 jaar mondkapjes verplicht zijn?

... de meiden dus ook op school de hele dag een mondkapje moeten dragen?

... ze in de klas een mask free zone hebben ingericht waar de kinderen, op veilige afstand van elkaar, even het mondkapje af mogen doen?

... de meiden 1x per week Nederlandse les hebben via de Wereldschool?

... de juf van Tjitske en Yfke in Texas woont en een tijdsverschil heeft van -3 uur?

... de juf van Mayte in Australië woont en een tijdsverschil heeft van +14 uur?

... Wim is verkozen tot Class President van de Naval Staff Course 20/21?

... hij zijn eigen kabinet mag vormen?

20200904_192029.jpg20200907_180035.jpg20200904_191808.jpg20200906_175950.jpg20200915_160742.jpg20200904_160910.jpg20200904_160922.jpg20200904_160916.jpg20200907150735_IMG_0094.JPG20200907135847_IMG_0070.JPG20200907150143_IMG_0085.JPG20000101000004_IMG_0039.JPG20000101000015_IMG_0024.JPG20000101000006_IMG_0027.JPG20000101000042_IMG_0044.JPG20000101000054_IMG_0045.JPG20000101000053_IMG_0057.JPG20200912161019_IMG_0152.JPG20000101000026_IMG_0008.JPG20200920_164038.jpg20200920_165857.jpg20200920_163945.jpg20200920_165912.jpg20200920_162049.jpg20200920_154216.jpg20200920_154535.jpg20200920_161420.jpgSPhotoEditor-20200920_214004.jpgpixlr_20200921212146517.jpg

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 18:53 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (5)

Uitjes in de buurt

semi-overcast 26 °C

De eerste schooldag van de meiden is pas na Labour Day (maandag 7 september) en tot die tijd hebben zij vakantie. Wim mag daarentegen al volop aan de bak voor de studie. Hij is bovendien toegelaten tot het International Masters Program en dat betekent nog meer lezen, nog meer opdrachten, nog slimmer worden ;) Aangezien het eerste trimester virtueel van start is gegaan en Wim voornamelijk vanuit huis studeert en lessen volgt, gaan Astrid en de meiden overdag Newport/Newport County/Rhode Island verkennen. Wat een straf...

Pick your own...

pixlr_20200811074518970.jpg

Een leuke bezigheid voor de meiden is het zelf plukken van fruit. In Newport County zijn verschillende organic farms waar ze zich heerlijk kunnen uitleven. Astrid gaat met de meiden naar Sweet Berry Farm in Middletown. En zoals de naam al doet vermoeden, kun je daar onder andere heel veel bessen (soorten) plukken. Half augustus is het seizoen voor blauwe bessen en bramen, dus dat komt goed uit. Helaas is het voor aardbeien en frambozen al te laat, maar dat mag de pret verder niet drukken. Tijdens wat noeste arbeid ontdekken de meiden ook de appel- en perenboomgaard, de pompoenvelden en de lange rijen met dennenbomen. Vermoedelijk komen we hier dit najaar en in de vroege winter nog wel een paar keer terug om onze pick your own-ervaringen uit te breiden.

Slenteren door down town Newport

20200811_145638.jpg

Newport is normaal gesproken zeer geliefd bij de toeristen, maar vanwege COVID is het er nu aanzienlijk rustig(er). Astrid en de meiden besluiten toch een kijkje te gaan nemen en wandelen vanuit huis in 15 minuten naar downtown Newport. Rondom de verschillende wharfs (haventjes) is een mengelmoesje van winkeltjes en eetgelegenheden verstopt in allerlei pittoreske panden. Het hele scala kom je hier tegen, van toeristische winkeltjes met allerlei kitsch en prullaria tot vreselijk dure (designer)kledingwinkeltjes, en van luxe restaurants tot ijs- en/of fudge-winkeltjes. Boven de etalages sieren de mooiste houtgesneden, met goud ingelegde, naamborden. En op de achtergrond, in de haventjes, worden kleine visserbootjes afgewisseld met luxe jachten en prachtige zeilschepen. Ontzettend leuk om doorheen te wandelen!

Middagje strand

pixlr_20200812160322432.jpg

Rhode Island staat bekend als de Ocean State en de reden hiervoor wordt al vrij snel duidelijk als we kijken naar de plek waar we wonen. We wonen op een eiland (Aquidneck Island) en zijn omgeven door water. Rhode Island is weliswaar de kleinste staat van de Verenigde Staten, maar heeft wel maar liefst 640km kustlijn. Naast de welbekende steile kliffen (met enorme mansions) zijn er ook meerdere grote en kleine stranden in de buurt. Veel van de stranden zijn alleen toegankelijk met een - ongetwijfeld onbetaalbaar - lidmaatschap, maar gelukkig zijn er ook verschillende openbare stranden. Vanwege COVID mag je op Second en Third Beach alleen parkeren als inwoner van Middletown (en dat zijn wij niet), dus dat is wat lastig om met het hele gezin naar toe te gaan. In ruil voor een paar uurtjes rust in huis (voor de studie, uiteraard!!!) brengt Wim al het vrouwvolk naar Sachuest Beach, ofwel Second Beach. Astrid en de meiden vermaken zich prima en Wim kan een paar uurtjes in alle rust lezen. Verschil moet er zijn! Iets met werkpaarden en sierpaarden ;)

Scenic Ocean Drive

20200814_124433.jpg

Aan de zuidkant van Newport ligt Scenic Ocean Drive. En ook dit keer verraadt de naam al wat we kunnen verwachten: een prachtige route langs de Atlantische kust. De vergezichten naar zee worden af en toe onderbroken door imposante ‘stulpjes’... Veel van de huizen zijn kennelijk ‘slechts’ vakantiehuizen, maar - met prijskaartjes van enkele miljoenen dollars - kunnen wij alleen maar fantaseren over ‘wat als....’
Op het meest zuidwestelijke puntje van Scenic Ocean Drive ligt Brenton Point State Park. Dit state park is niet ontzettend groot, maar is wel erg mooi gelegen. In het midden van het bos staat een stenen toren en van daaruit hebben we een prachtig uitzicht over het bos met daarachter de oceaan. Ook ‘ontdekken’ we een verlaten en vervallen mansion die volledig overgroeid is. Dat is iets wat we in dit gedeelte van Newport absoluut niet hadden verwacht.

Regenachtig uitje

20200816_131059.jpg

Ook op regenachtige dagen trekken Astrid en de meiden eropuit. Om ook wat van de locale cultuur mee te krijgen, staat een bezoekje aan Coggeshall Farm op de agenda. Dit is een openluchtmuseum en een replica van een boerderij uit de 18e eeuw. Helaas hebben ze - vanwege COVID - een hoop van de workshops gesloten, maar evengoed is het leuk om doorheen te wandelen. De meiden krijgen zelfs nog een kleurrijk doe-het-zelf weefsetje mee en kunnen dus thuis nog even verder knutselen. Verder is ook dit weer een prachtige omgeving: zeer bosrijk, met allerlei idyllische stenen muurtjes en grappige bruggetjes. Ondanks de regen vermaken zij zich prima.
En ook een mooie boswandeling in Little Compton mondt uit in 3 kletsnatte meisjes, maar wederom mag dat de pret niet drukken! De Dundery Brook Trail is niet een standaard bospad; het is een board walk ongeveer een meter boven de grond. Super leuk!

Summer camp

Ook deze periode hebben we Mayte, Tjitske en Yfke nog weer een weekje laten genieten van summer camp bij de YMCA. Een weekje uitrazen met andere kinderen en Engels (moeten) praten; het is een goede combi voor de meiden.

Uitjes met het hele gezin

20200822_163826.jpg

Door de weeks neemt Astrid vaak de meiden mee om iets leuks te gaan doen, maar in het weekend proberen we toch ook echt met z’n allen op stap te gaan. Er is zoveel moois / leuks / interessants te doen, dat het af en toe lastig is om keuzes te maken. Wat een vervelend luxe probleem... Zo hebben we onder andere een wandeling gemaakt door Sachuest Point National Wildlife Refuge. Mooie stenen en schelpen zoeken, vogels spotten, rijpe bramen plukken, relaxen op een bankje; het kan er allemaal!

Wist u dat...
...wij onze spullen uit Nederland hebben ontvangen?

...de meiden na 52 dagen eindelijk weer eens konden skeeleren?

...zij zich niet hadden gerealiseerd dat Waddinxveen iets minder heuvels heeft dan Newport?

...Tjitske en Yfke binnen 5 minuten bebloedde knieën, ellebogen en heupen hadden?

...zij nu niet zoveel zin meer hebben om te gaan skeeleren?

...brood, groente en fruit hier echt belachelijk duur zijn?

...het brood niet (eens) echt lekker is?

...Wim nu maar weer brood aan het bakkken is?

...wij alweer 4 weken rondreden in ‘onze‘ rode all American pickup en wij deze weer moesten inruilen?

...wij nu een gloednieuwe Mitsubishi Outlander tot onze beschikking hebben?

...wij - ondanks alle beperkende COVID-maatregelen - toch enorm genieten van ons jaartje USA? :)

Virtuele tour door ons huis
Omdat wij vanwege COVID voorlopig nog geen bezoek uit Nederland, of uberhaupt een buitenland, kunnen ontvangen, hebben wij hierbij maar een kleine virtuele rondleiding door ons huis samengesteld. Welcome!
20200824_093457.jpg20200824_093225.jpg20200824_093253.jpg20200824_093001.jpg20200824_093133.jpgpixlr_20200809225632235.jpgpixlr_20200809225846159.jpgpixlr_20200809230217226.jpg

En dan nog een ‘kleine’ selectie van andere foto’s....
20200812_164218.jpg20200822_164025.jpg20200812_164147.jpg20200812_164150.jpg20200814_133958.jpg20200814_133433.jpg20200814_124742.jpg20200814_125316.jpg20200816_130838.jpg20200816_125609.jpg20200816_131059.jpg20200816_130830.jpg20200811_104427.jpg20200811_121808.jpg20200822_102219.jpg20200815_093236.jpgIMG-20200815-WA0005.jpgIMG-20200815-WA0002.jpg20200819_205042.jpg20200822_161333.jpg20200822_163837.jpg20200822_162941.jpg20200823_123140.jpg20200824_111531.jpg20200829_145122.jpg20200827_153318.jpg20200827_153141.jpg20200824_115130.jpg20200829_145649.jpg

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 17:34 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (4)

Einde quarantaine, start ontdekkingstocht

Quarantaine, verhuizen, tropical storm Isaias, summer camp en ook nog studeren

semi-overcast 26 °C

Onze eerste paar weken in de United States of America zitten er alweer op en we kunnen terug kijken op een zeer bijzondere tijd. We hebben: onze verplichte thuisquarantaine overleefd, onze verhuizing naar Roseneath Avenue achter de rug en onze eerste tropische storm doorstaan. En als dat nog niet genoeg is om een mens bezig te houden; de meiden hebben hun Engels geoefend tijdens een weekje summer camp en Wim is begonnen aan de studie. Astrid kan daarentegen genieten van een welverdiend verlof, dus alles is keurig in balans ;)

Quarantaine afgerond in Newport-stijl

20200729_173604.jpg

Twee weken verplichte thuisquarantaine is niet niks met 3 stuiterende meisjes en we waren, wat dat betreft, enorm blij met onze tijdelijke stulpje in Middletown met fantastisch grote tuin. De meiden - en stiekem wij ook - konden echter nauwelijk wachten om ook hier de buurt te gaan ontdekken! Ze waren dan ook maar wat blij toen we op 29 juli eindelijk met een koeltas met drinken, een aantal strandhanddoeken en een body board richting Easton Beach gingen. Als echte surfer chicks doken ze op het body board om de perfecte golf op te zoeken en dat hebben ze toch wel een paar uur volgehouden. Aan het einde van de middag klopten we de handdoeken weer uit, trokken we de slippers weer aan en liepen weer terug naar huis. Maar onze einde-quarantaine-viering was niet compleet zonder tussenstop bij de lokale ijswinkel Clementine's. We hadden er al meerdere goede verhalen over gehoord, dus dat moesten we ook zelf uit proberen. En we werden zeker niet teleurgesteld; overheerlijke ijsjes (maar dan zonder 'jes', want zelfs 1 bolletje was al bijna een complete maaltijd)! Kortom, een dagje relaxen in Newport-stijl... absoluut voor herhaling vatbaar! Volgende keer misschien alleen een ander strand opzoeken, want kennelijk staat Easton Beach (ofwel First Beach) bekend om het rode zeewier. Op zich geen enkel probleem, maar 3x Talma-meisjes met lang haar = 3x een fles shampoo + conditioner om het zeewier er weer enigszins uit te krijgen... Volgende keer Second Beach of Third Beach maar eens proberen.

Rosneath Avenue, here we come!!

20200809_213340.jpg

Ondanks dat we officieel pas op zaterdag 1 augustus de sleutels van ons huis aan Roseneath Avenue kregen, waren we de laatste dagen van juli toch al een aantal keer op bezoek in ons toekomstige (t)huis.
Op donderdag 30 juli kwamen verhuizers van een meubelverhuurbedrijf langs om het door Defensie gehuurde meubelpakket af te leveren en dat verliep, toch een beetje volgens verwachting, niet helemaal vlekkeloos. Door wat miscommunicatie tussen het verhuurbedrijf en de makelaar was het niet duidelijk dat ons gezin bestaat uit 5 personen. De bedden voor de meiden stonden namelijk niet op de paklijst (we kregen wel 1 king size en 1 queen size bed, maar dat is toch net niet helemaal praktisch... ;). Verder misten we ook nog wat zitplaatsen in de woonkamer. Uiteindelijk is alles prima opgelost en hebben we ineens stiekem meer dan genoeg bedden (maar liefst 7 slaapplaatsen), 2 banken en 2 grote zitstoelen. Wat hier overigens vrij standaard is, we hebben 2 woonkamers: 1 living room (meer formeel) en 1 family room (tv kamer). De banken en stoelen zijn dus niet echt een overbodige luxe (al dacht (en denkt) Defensie daar wel iets anders over...).
Op vrijdag 31 juli werden internet, tv en telefoon aangesloten en ook toen waren de huiseigenaren Lisa en Bill weer zo aardig (en gastvrij) om ons door het huis rond te laten lopen. Dat was wel heel bijzonder want zij verbleven daar zelf ook gewoon; het is immers hun zomerhuis voor de maand juli. Overigens leken zij het geen enkel probleem te vinden en gaf het ons in ieder geval de gelegenheid om ekaar beter te leren kennen. De meiden voelden zich in ieder geval helemaal thuis, Lisa en Bill hadden zelfs het zwembadje voor de meiden opgezet zodat ze zich niet hoefden te vervelen.
Op 1 augustus is het dan eindelijk zo ver: moving day! Onze belachelijk grote Suburban hebben we aan het einde van onze quarantaine periode weer in moeten leveren en hebben we ingeruild voor een iets minder belachelijk groot maatje (een typisch Amerikaanse rode pickup truck :)). Een deel van de baggage hadden we inmiddels al overgebracht naar het huis, maar uiteindelijk hebben we toch nog 2 ritjes nodig om alle spullen van Middletown naar Newport te verhuizen. Lisa en Bill hebben gelukkig nog een hoop (keuken)spullen voor ons achtergelaten, maar de eerste dagen in het huis bestaan voor een belangrijk deel uit het maken van lijstjes, lijstjes en nog meer lijstjes. Lijstjes van spullen die we toch nog nodig hebben, spullen die we denken nodig te hebben, spullen die we wenselijk vinden, maar ook spullen die we niet echt nodig hebben, maar wel leuk vinden.... Amazon weet ons goed inmiddels te vinden en zelfs met onze (vaste) postbode hebben we al kennis gemaakt!

Tropische storm Isaias
In onze eerste week in het nieuwe huis mogen we gelijk voorbereidingen treffen voor de passage van orkaan Isaias, die met grote snelheid bijna de gehele oostkust van de Verenigde Staten meepakt. We slaan voldoende water in, kopen blikvoer voor een aantal dagen en zorgen dat we zaklampen en batterijen in huis hebben. We verplaatsen al het tuinmeubilair naar binnen en zorgen dat er geen andere spullen meer rondslingeren in de tuin. We volgen de berichtgeving op the Weather Channel nauwgezet en zien op maandagavond live beelden van de orkaan/tropische storm die met veel geweld in North Caroline aan land komt. We zetten ons schrap, maar - gelukkig voor ons - passeert op dinsdagavond de tropische storm ruim ten westen van ons en hebben wij te maken met slechts een half uurtje stevige regen (waarbij wel de straten gelijk blank staan overigens) en 'een aardig briesje'. Ook blijven wij - in tegenstelling tot ruim 2,5 miljoen huishoudens aan de Oostkust - gevrijwaard van stroomstoringen, dus wij komen er gelukkig goed vanaf!

Summer camp at the YMCA - geschreven door Mayte :)

20200803_083418.jpg

Toen ik voor het eerst naar summer camp ging had ik nog geen vrienden, maar bij de eerste activiteit (team building) maakte ik er een. We moesten iets bouwen in teams van 2. Dat was erg gezellig. Daar na gingen we andere activiteiten doen zo als: arts and crafts, slip and slide, water games, sports enz. Mijn favoriete activiteit is arts and crafts want dat is een soort knutselen, op de eerste dag ging ik met arts and crafts vriendschaps armbandjes maken. Dat vond ik erg leuk. Uiteindelijk heb ik de volgende dag er meer gemaakt, nu heb ik er drie om mijn enkel en voor Tjitske en Yfke heb ik er twee gemaakt. Op donderdag had ik een talenten show, mijn talent was dansen en turnen. Op de laatste dag (vrijdag) ging ik met arts and crafts een stressbal maken. Het Engels praten gaat super goed. En over twee weken gaan we weer een week, ik heb er super veel zin in!! ;)

Aan de studie
De hoofdreden dat wij een jaartje mogen doorbrengen in Newport is natuurlijk de studie van Wim aan de Naval War College (NWC). Vanwege COVID ziet de start van het academische jaar er anders uit dan normaal en zowel de introductieperiode als de eerste lessen wordt volledig via Zoom gegeven. Online les krijgen is nog tot daar aan toe, maar ook de formele kennismaking en receptie (inclusief bijbehorende versnapering/toast) met de President van de NWC (equivalent Schout-bij-Nacht) gebeurt in een virtuele setting. Dat is het dan toch net niet helemaal!
Afgelopen vrijdag is het eerste trimester officieel gestart en met gemiddeld zo'n 150 pagina's leesvoer per dag hoeft Wim zich zeker niet te vervelen. Nu nog even een goede routine voor de studie zien te vinden, want ook thuisstudie met een huis vol vrouwen is niet altijd even makkelijk! ;-)

thumb_20200729_155531.jpgthumb_20200729_173654.jpgthumb_20200729_155106.jpgthumb_20200729_155235.jpgthumb_20200729_155331.jpg
thumb_20200729_173604.jpgthumb_20200729_173928.jpgthumb_20200729_173954.jpgthumb_20200730_111932.jpgthumb_20200804_124154.jpg
thumb_20200804_123947.jpgthumb_270_20200808_152443.jpgthumb_IMG-20200806-WA0001.jpg

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 17:20 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (6)

Van een chaotisch einde naar een hectisch begin

sunny 27 °C

De laatste keer...
Voordat je langere tijd weggaat, heb je allerlei laatste keren. De laatste keer naar je oude werkplek. In mijn geval naar Den Helder om afscheid te nemen van de collega's bij P&O. Voor Astrid nog een keer de Defensie Conditie Proef in Utrecht en een afscheidslunch met collega's in Scheveningen. De laatste keer naar de markt om kaas te halen, de laatste keer boodschappen doen. De laatste keer met ouders, schoonouders, familie en vrienden afspreken. De laatste keer de groene bak of het papier buiten zetten. Het is allemaal onderdeel van het proces om (tijdelijk) afscheid te nemen van je 'normale' omgeving, voor zover je in deze tijden kunt spreken van een normale omgeving.

Het schooljaar afronden; druk, druk, druk

270_20200627_131954.jpg

De agenda in die laatste weken waren in no-time gevuld. De meiden kregen op de valreep nog allerlei uitnodigingen voor kinderfeestjes en sleep-overs die spontaan nog voor ons vertrek werden ingepland omdat veel vriendinnen er toch nog een Talma-meisje bij wilden hebben. Of gewoon simpelweg afscheid wilden nemen. En we hebben zelf voor een beperkt aantal vriendinnetjes nog drie afscheidsfeestjes op een zaterdag gepland.
Mayte heeft begin juli haar schoolkamp gehad; drie dagen naar Lunteren. En ondanks dat het weer niet altijd even mooi was, heeft groep 8 (en Mayte dus ook) een fantastisch kamp gehad. Ietwat vermoeid weer thuis, maar met mooie herinneringen. En tenslotte, toch wel uitzonderlijk dit jaar, heeft groep 8 dit jaar de afscheidsmusical kunnen opvoeren; Junglebeat. Anders dan aan het begin van het jaar gepland, maar het was fantastisch en zowel acteurs als bezoekers hebben genoten. In meerdere uitvoeringen en volledig corono-proof is de voorstelling in de gymzaal van het nieuwe schoolgebouw aan de Parklaan opgevoerd. Dat gaf ons meteen de gelegenheid om een sneak-preview in het nieuwe gebouw te krijgen...
Voor Tjitske en Yfke minder grote evenementen, maar ook zij hebben heel bewust naar de laatste schooldag toegeleefd. Tjitske heeft in haar klas nog een spreekbeurt gegeven over Amerika en Newport om haar klasgenoten te laten zien hoe haar nieuwe omgeving er volgend jaar uit gaat zien. De laatste schooldag was iets eerder dan voor de klasgenoten, namelijk op maandag 13 juli. Met het uitdelen van een sleutelhanger en 'visitekaartje' is het schooljaar, in ieder geval voor onze meiden, afgesloten.

Na gedane arbeid is het goed rusten
Waarom iets makkelijk doen, als het ook...

270_20200629_132134.jpg

Omdat verhuizen naar de andere kant van de oceaan niet zoveel tijd en effort kost, hadden we ons nog wat andere dingen voorgenomen om de overgang soepel te laten verlopen. Astrid heeft tot bijna de laatste dag in Nederland doorgewerkt met nog een paar pittige projecten. Dit voornamelijk om verlof te kunnen opnemen op het moment dat de meiden nog vakantie hebben in Amerika en de quarantaine periode is afgelopen. En we hebben ons als doel gesteld de garage aan te pakken voor vertrek. Dus behalve wat elektra omleggen, wandcontactdozen en verlichting aanleggen, het plafond en de wanden afwerken en kastruimte creëren viel dat best wel mee. Maar eerlijk is eerlijk, de garage is wel heel netjes geworden (al zeg ik het zelf).
En in die laatste weken komt nog een verhuizer langs om 8 kubieke meter aan spullen (winterkleding, boeken, kinderspeelgoed, tuinmeubels, etc) in te pakken, worden auto's verkocht, wordt afscheid genomen van familie en vrienden, is de tuin aan kant gemaakt en ronden we allerlei administratieve zaken af...
Het hoogtepunt (gevoelsmatig dieptepunt) zit dan in de laatste twee dagen voor vertrek. We hebben als een kip-zonder-kop door het huis heen gerend om spullen in te pakken, de koelkast en vriezer leeg en schoon te maken, het afval en oud papier weg te krijgen, de garage te vullen met tuinmeubilair en fietsen (wel schoon gemaakt natuurlijk) en nog veel meer om het huis toonbaar een jaar achter te kunnen laten.

Eindelijk op pad... eindelijk op avontuur!

IMG-20200714-WA0007.jpg

Dinsdag 14 juli om één uur 's middags is het dan zover... de deurbel gaat en de taxi staat voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. Terwijl we nog de laatste spullen in een tas frommelen en de laatste koffer op slot doen, gaat de eerste koffer al de taxi in. En staan drie meisjes in een Newport sweater zenuwachtig bij de voordeur te drentelen om op avontuur naar Amerika te gaan. Nog een laatste controle of de lichten uit zijn, de ramen dicht, het gas uit, de TV uit en dan stappen we in de regen in de taxi. Het alarm gaat er op en we zeggen Waddinxveen, en ons fijne huis, gedag voor een jaar. En dan is het even niet meer rennen... de race is gereden, we zijn op pad. Op weg naar Schiphol. We slaken een zuchtje van verlichting... wat we ook vergeten zijn, het maakt niet uit, we doen er niets meer aan.
Op Schiphol is het vele malen rustiger dan we het ooit hebben gezien en we staan dan ook binnen een paar minuten bij de incheckbalie van KLM. Het lijkt even lastig om als Nederlander naar de VS te vliegen, maar met de juist visa en een telefoontje naar de US Immigration Service mogen we toch inchecken. Door de douane heen hebben we nog tijd genoeg en drinken we rustig iets bij een van de restaurantjes. Rond vier uur gaan we naar de gate en worden we opgewacht door de US Immigration officer die even zeker wil stellen dat we mogen boarden. Goede service hoor.
De vlucht naar Boston is maar amper gevuld en met bijna 200 lege stoelen vertrekken we voor een ruim zeven uur durende oversteek. Helaas voor Astrid en Wim continu met mondkapje. De crew is fantastisch en zowel pursers als stewardessen komen even een praatje maken om eens naar onze plannen voor het komende jaar te vragen. Ondanks dat de service beperkt is vanwege corona ontbreekt het ons aan niets, een warme maaltijd na het opstijgen en daarna een soort lunchpakket met eten en drinken voor de rest van de vlucht. En vlak voor het landen worden we nog verrast met een zakje met twee KLM huisjes en wat lekkers...

Daar zijn we dan

270_20200715_112844.jpg

Ook op Logan International Airport in Boston is het rustig... we kunnen, nadat onze temperatuur is opgenomen, direct door naar de douane. Ook hier geen problemen, totdat we eerlijk toegeven dat we drie appels in de handbagage hebben. Dat levert ons een kleine detour op naar de scanner waar alle handbagage doorheen mag. Nadat we de appels (en mandarijnen van KLM) hebben ingeleverd, mogen we verder. Door een, verder verlaten vliegveld, gaan we richting de bus naar de car rental.
Met 9 koffers, handbagage en de huurauto beginnen we aan een potje Tetris om er dan achter te komen dat als de auto gevuld is, er nog een paar koffers op de stoep staan... Een andere auto staat binnen enkele minuten voor onze neus en we Tetrissen de hele mik zo achterin onze belachelijk grote Chevrolet Suburban.
Ondertussen is het half negen lokale tijd (half drie 's nacht in Nederland) voordat we daadwerkelijk op pad gaan richting onze eindbestemming. Nog even horen we wat geklets vanaf de achterbank, maar voordat we de staatsgrens met Rhode Island passeren verandert dat in zacht gesnurk ;)
Rond tien uur 's avonds komen we aan bij onze tijdelijke huisvesting in Middletown. Hier leggen we snel de meisjes op bed, halen alle koffers weer uit de auto en kruipen zelf ook snel onder de wol... het is even mooi geweest voor vandaag!

Zelf quarantaine

20200717_081247.jpg

Na aankomst in de VS moeten we verplicht 14 dagen in zelf quarantaine. Voor ons is dat in ons tijdelijke huisje in MIddletown en hebben we het geluk dat we daar een grote tuin aan vast hebben zitten met zipline, schommels en een trampoline. De kinderen kunnen lekker uitrazen!
We mogen (denken we, vinden we) in ieder geval wel op pad om noodzakelijke boodschappen te doen, dus we komen er nog wel een beetje uit. Daarnaast zijn wij van mening dat je ook in quarantaine in een auto kunt, dus we hebben met de meiden toch een klein rondje gedaan door en om Newport om de school te laten zien en ons nieuwe huis even te bewonderen... met common sense komen we een eind. We hebben zelfs op zaterdagochtend al een rondje hardgelopen. Het blijkt hier iets heuvelachtiger te zijn dan in Nederland... pfff...
Daarnaast hebben we leuke verhuurders van ons tijdelijke huis die ons met alle plezier helpen. Zowel de school van de meiden als van Wim komt even langs om een welkomstpakketje langs te brengen. Onze sponsors hebben ons al verrast met een bosje bloemen en ballonen bij aankomst. De verhuurder van ons nieuwe huis staat ook voor ons klaar en hebben we op (social distance) afstand ook al kennis gemaakt met een van Wim zijn Amerikaans klasgenoten en zijn gezin die de quarantaine er al op hebben zitten. Met andere woorden er wordt goed voor ons gezorgd.
En vanaf aanstaande maandag begint voor Wim het oriëntatie programma volledig, ondanks dat de eerste introductie lessen al geweest zijn afgelopen week. Dit programma bestaat vooralsnog uit virtuele meetings en lessen van 's ochtend kwart over acht tot drie uur 's middags. Lekker rustig beginnen ;)

Nog anderhalve week quarantaine en dan worden we (hopelijk) losgelaten in Newport, RI. Tot de volgende blog!

20200712_110328.jpg20200629_132216.jpg20200629_155618.jpg20200714_130415.jpgIMG-20200714-WA0007.jpg270_20200714_185603.jpg270_20200714_185520.jpgIMG-20200715-WA0001.jpg20200714_194403.jpg20200717_093320.jpg20200715_112747.jpg20200717_193343.jpg270_20200717_191758.jpg270_20200717_191912.jpg270_20200718_173012.jpg20200718_193249.jpg20200718_201904.jpg

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 19:51 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (3)

(Berichten 1 - 10 uit 10) Pagina [1]