Een Travellerspoint blog

Beautiful New England

rain 21 °C
Bekijk Summervacation 2021 op Wim_Astrid_Co's reiskaart.

Op woensdag 7 juli is het dan eindelijk zover: we mogen onze camper ophalen! Van onze tijdelijke huisvesting in Portsmouth, RI rijden we in een uurtje naar Lakeville, MA, waar een afhaaldepot van Cruise America zit. We hebben de Early Bird special geboekt en dat betekent dat we niet tot 13.00u ‘s middags hoeven te wachten, maar al om 09.00u op de stoep mogen liggen. Dat halen we (uiteraard) net niet helemaal, maar om 09.30u rijden we vol verwachting het terrein op van Cruise America. Staat ‘ie al klaar? Krijgen we een nieuwe? Is ‘ie een beetje schoon? Zal die niet (te veel) gebreken hebben? En de belangrijkste vraag van de meiden: welke hond staat er op de deur? De respectievelijke antwoorden zijn: nee, nee, mwah, helaas wel en golden retriever ;)

20210707_174404.jpg

Helaas staat de RV nog niet voor ons klaar. We moeten even wachten tot ze volgens de manager een nieuwe voor ons gereed hebben en we gaan eerst maar even op zoek naar een fatsoenlijk bakkie koffie in de buurt. Er lijkt niet veel in de buurt te zitten en dus ploffen we maar neer op het terras van een Dunkin’ Donuts. We drinken een Iced Macchiato en de meiden gaan voor een Lemonade met strawberry bubbles. De donuts slaan we dit keer even over… tot grote verbazing van de caissière. Na een half uurtje rijden we weer richting Cruise America om onze nieuwe camper te bewonderen. Met ruim 75.000 mijl op de teller blijkt ‘nieuw’ een relatief begrip. Gelukkig ziet alles er wel redelijk schoon (schonig) uit dus dat is dan weer een meevaller. Een kleine tegenvaller is dat we onze gehele keuken inventaris zelf moeten kopen, want vanwege Corona leveren ze nu geen borden, bestek, potten en pannen mee… ”We’ll reimburse you, of course…” Daarentegen wordt wel het beddengoed mee gegeven, dus wat nu precies de redenatie is, is ons niet helemaal duidelijk. Maar goed, voordat we de camper kunnen gaan inladen (na toch een flinke schrob beurt) wordt onze eerste stop de dichtstbijzijnde Walmart Supercenter om de keuken inventaris in te slaan. En zo ‘verliezen’ we al met al een kleine 3 uur, die we eigenlijk hadden bedoeld om al een stuk richting Maine te rijden. Het is bijna 17.00u als we en route het noorden gaan. Om 19.30u zoeken we een camping in de buurt op om onze eerste nacht door te brengen. De volgende dag staan we bijtijds weer op om - via een toeristische kustweg met allerlei kleine, idyllische dorpjes - rustig aan naar Acadia National Park te rijden.

Acadia National Park, ME (8-11 juli)

20210710124604_IMG_1652.JPG

Op onze eerste ‘echte’ stop verblijven we 3 nachten. Aangezien het in deze periode enorm druk schijnt te zijn in Acadia NP hebben we deze camping al een week of 8 geleden geboekt en zelfs toen was er al bijna geen plek meer. De camping ligt aan de rustige westzijde van het nationale park en het is uiteindelijk nog ongeveer een half uur rijden naar het Visitor’s Center. Op vrijdag is het Visitor’s Center ons startpunt. Een toegangspas hoeven we gelukkig niet te kopen omdat Tjitske een 4th grader is en die mogen gratis naar binnen (met de rest van het gezin). We halen wel 3 junior ranger boekjes op. De meiden hebben dat in andere nationale parken ook gedaan en vinden het erg leuk (en leerzaam) om te doen. Nadat ze een x-aantal opdrachten doen en onder toeziend oog van een ranger de eed afleggen krijgen ze allemaal een junior ranger badge. Maar voordat dat zover is moeten ze nog wel 7-9 opdrachten (leeftijdsafhankelijk) afronden. We stappen dus weer in de camper om het park in te gaan. Helaas komt storm Elsa met zeeeeeeer veel regen voorbij en is het zicht zo slecht dat we alle prachtige vergezichten moeten missen. Het regent die middag en avond zo hard dat we erachter komen dat onze camper niet helemaal waterdicht is… De dakraampjes boven 4 van de 5 bedden lekken, en niet een klein beetje… Onze net aangeschafte set kommen komt goed van pas! En ‘s avonds hangen wij uiteraard al aan de telefoon met Cruise America omdat dit toch echt niet acceptabel is. Dat belletje is de eerste in een lange rij telefoontjes, sms-jes en mailtjes :( (Inmiddels zijn we al bijna een week verder en is het euvel nog niet verholpen; we hopen nu begin volgende week in de buurt van Niagara Falls, maar daarover later meer).
We laten deze ‘uitdaging’ de pret niet drukken en op zaterdag trekken we wederom Acadia NP in. Dit keer gelukkig met prachtig mooi weer, want Elsa is weer verder getrokken. We kunnen genieten van prachtige vergezichten, mooie meertjes en een afgelegen zandstrand. Super! Aan het einde van de middag wandelen we ook nog het dorpje Bar Harbor in, waar we onszelf trakteren op een heerlijk ijsje. Dit is vakantie!!! Omdat het Visitor’s Center al om 17.00u dicht gaat, besluiten we om de volgende ochtend via een kleine omweg naar onze volgende bestemming te rijden. De meiden willen immers niet zonder hun welverdiende junior ranger badge dit mooie gebied achter zich laten!
20210709151933_IMG_1632.JPG20210710121259_IMG_1647.JPG20210709153103_IMG_1637.JPG20210710121357_IMG_1651.JPG44ea32e0-e2b1-11eb-bd49-310056e6d57a.JPG20210710121327_IMG_1648.JPG20210710124604_IMG_1652.JPG20210710130530_IMG_1659.JPG20210711121136_IMG_1703.JPG20210710120248_IMG_1642.JPG20210710141209_IMG_1683.JPG20210711114556_IMG_1692.JPG20210711115027_IMG_1695.JPG3116ea50-e2b7-11eb-8e6f-8d0ea7067ea6.JPG375e1fa0-e2b7-11eb-8e6f-8d0ea7067ea6.JPG20210710135644_IMG_1669.JPG20210710141024_IMG_1676.JPG20210710141010_IMG_1675.JPG20210710161144_IMG_1689.JPG20210711120221_IMG_1699.JPG20210711120210_IMG_1698.JPG20210711125623_IMG_1706.JPG20210710141111_IMG_1678.JPG20210710141129_IMG_1680.JPG

Nabij Baxter State Park, ME (11-13 juli)
Een bezoek aan Maine is niet compleet zonder moose (elanden) te zien, dus we gaan een paar dagen kamperen in een gebied dat bekend staat om de relatief grote eland-populatie. Van te voren hebben we via internet een moose watching tour geboekt om onze kansen te vergroten deze grote dieren in het wild te bewonderen. De tours worden op twee tijdstippen aangeboden, ‘s ochtends rond de schemering en ‘s avonds in de schemering. Aangezien wij niet echt ochtendmensen zijn, opteren wij voor de avond tour. Dat betekent bovendien dat we overdag ‘vrij’ zijn om even te relaxen. Dat doen we in twee kano’s die we bij de camping (gratis!) kunnen lenen. De rivier waar de camping aan ligt stroomt niet al te hard, maar toch moeten we af en toe hard door peddelen. Voor de meiden is het de eerste keer kanoën, dus het is een hele belevenis ;) Na het kano-avontuur wil ons grootste waterratje Yfke nog even zwemmen en dat kan ook in de rivier. Dit is echt een super leuke en vooral mooie camping (met een fantastische plek aan het water), waar we graag nog een keer terug zouden komen.
Aan het einde van de middag stappen we weer in de camper en rijden richting Baxter State Park. Het park zelf mogen we niet in met de camper, maar het New England Outdoor Center ligt net buiten het park. Daar melden we ons voor de moose watching tour. Helaas niet met een bootje het meer op, maar met een busje naar Baxter State Park. Het busje was niet helemaal wat we verwachtten, maar het brengt ons wel naar een plek waar we met de camper niet zouden kunnen komen. Onder leiding van een gids wandelen we via een klein bospad naar een mooi meer waar elanden graag komen voor een verkwikkende duik. Maar helaas voor ons, vandaag even niet…. En dus rijden we door naar een ander meer net buiten het park met prachtige moeras/grasvlaktes. Inmiddels gaat de zon al bijna onder en worden we getrakteerd op een mooi laagstaand zonnetje dat speels tussen de bomen doorschijnt. Prachtig! Maar, wederom helaas voor ons, geen elanden….. wel moose droppings en een moose footprint, maar de elanden houden zich goed verscholen…. Terug bij de camper zijn we net wel op tijd voor een werkelijk prachtige zonsondergang met Katahdin Mountain op de achtergrond. Wow!
Ondanks dat de camping ons prima bevalt en we een prachtige plek hebben met leuke buren waar de meiden met het hondje Willy spelen en leren vissen, gaan we weer verder richting de White Mountains in New Hampshire. Onze buren geven ons nog wat tips voor uitjes in de omgeving daar.
20210712_203351.jpg20210712_194630.jpg20210712_203607.jpg20210712180241_IMG_1740.JPG20210712183303_IMG_1744.JPG20210712185249_IMG_1748.JPG20210712181049_IMG_1741.JPG20210712203445_IMG_1763.JPG20210712195125_IMG_1758.JPG20210712_181745.jpg
1627011925526.jpg20210712150800_IMG_1725.JPG20210712_113558.jpg20210721_155652.jpg20210711_174743.jpg20210711_174802.jpg20210712_120202.jpg

White Mountains, NH (13-15 juli)

20210714_091958.jpg

Na een lange rit en een stop bij de Walmart om boodschappen te doen, komen we aan het einde van de middag aan op onze camping. Dit keer een KOA waar wat meer voorzieningen zijn o.a. een springkussen, zwembad, een gagapit en horse shoe pit. De fire ring nodigt wederom uit om 's avonds een vuurtje te stoken en te genieten van de sterrenhemel na zonsondergang. Het is hier donkerder dan wij gewend zijn...
Hoewel wij het gevoel van dagen niet meer hebben, gaan we op vrijdag naar een van de aanbevolen attracties in de omgeving; de Lost River Gorge & Boulder Caves. Dit is een vallei waar je al wandelend over houten boardwalks doorgeleid wordt. In eerste instantie loop je door het bos naar beneden en vanaf het laagste punt wandel je door de vallei omhoog. Links en rechts zijn grotten ontstaan tussen de keien waar je tussendoor kunt klimmen en klauteren. Van vrij ruime tot hele smalle doorgangen, de gemiddelde Amerikaan past er niet overal tussendoor. De smalste doorgang (16 inch of 40 cm) heet de Lemon Squeeze omdat de eerdere naam Fat Man's Misery niet meer politiek correct is.... Maar het is ongelogen een bijzonder smalle doorgang, de meiden glippen er lachend en giechelend zonder moeite door, maar Wim moet zich in wat ongemakkelijke bochten wringen om ook deze grot te trotseren. Astrid probeert de tweede ronde en komt er op het moment suprème achter dat kleine, krappe ruimtes niet haar ding zijn. Niet het ideale moment om er achter te komen dat je een lichte vorm van claustrofobie hebt, maar gelukkig is de weg terug beschikbaar. Niets aan de hand, behalve een gekrenkte trots. Nadat we de meer dan 1000 treden en 11 grotten (10 voor Astrid) hebben afgelegd keren we weer terug naar de camping.
Zaterdag vertrekken we alweer en gaan we richting de staat New York. Onderweg doen we weer boodschappen, in het koelkastje in de camper past maar ongeveer twee dagen vers proviand. De reisdagen geven ons de mogelijkheid om onderweg even een Walmart supercenter te bezoeken, behalve de grootte van de winkel zijn de mensen al bijna een bezienswaardigheid; the people of Walmart is echt een ding :)
20210713_163147.jpg20210714_132732.jpg20210714_135057.jpg20210714_150443.jpg20210714_135352.jpg20210714_135446.jpg20210714_135409.jpg20210714_134106.jpg20210714_153537.jpg20210714_135502.jpg20210714_132942.jpg20210714_140601.jpg20210714_150748.jpg

Nabij Lake George, NY (15-17 juli)

20210715_200114.jpg

Dit keer hebben we een camping uitgezocht met een supergroot zwembad met glijbanen, speciaal voor de meiden. Het zwembad zelf is erg leuk, maar verder hebben wij al snel het idee dat dit toch niet helemaal ‘ons type’ camping is: golfkarretjes scheuren continu de camping over, ligbedjes bij het zwembad worden bezet gehouden door handdoeken zonder eigenaar, de beloofde WiFi is zeeeeeeer slecht (lees: werkt soms, maar meestal niet), de klantvriendelijkheid is mwah, de prijs is hoog (maar dat is op zich niet erg), maar voor ieder wissewasje moet je extra betalen (inclusief de douches). Maar goed, zoals gezegd, het zwembad is leuk en de meiden vermaken zich goed.
In de nabije omgeving is veel te doen en te zien, en wij besluiten een dagje cultuur te doen: Fort Ticonderoga, here we come! Het is een fort dat strategisch is gepositioneerd aan de oevers van Lake Champlain en waar in de 18de eeuw ‘maar liefst’ 29 soldaten waren gelegerd. Vandaag de dag is het een openlucht museum, waar medewerkers laten zien hoe het er destijds aan toe ging (variërend van schoenen maken tot kanonnen afschieten).
20210716121748_IMG_1770.JPG20210716142211_IMG_1821.JPG

Watkins Glen State Park, NY (17-19 juli)

20210717_193819.jpg

Onderweg van Lake George naar Watkins Glen State Park worden we weer geconfronteerd met enorme hevige onweers- en regenbuien. In korte tijd komt er weer een enorme hoeveelheid water naar beneden en helaas blijkt wederom dat de camper niet waterdicht is. Gelukkig zijn we dit keer iets beter voorbereid; we hebben namelijk 2 grote zeilen gekocht die we ’MacGyverend’ over het hoge dak van de camper heen draperen. Wim is gelukkig vrij handig (komen de nautische ‘keesjes’ toch nog van pas!)..
Watkins Glen State Park is weer een klein pareltje dat we onderweg ‘per ongeluk’ tegen komen. We verblijven 2 nachten in het State Park en tussen de buien door maken we een mooie wandeling langs enkele watervallen. Vanwege de vele regenval is een deel van de route afgesloten, maar het eerste deel kunnen we gelukkig wel bekijken. En dit keer worden we niet kletsnat door de regen, maar juist omdat we onder de watervallen door moeten… Wel super gaaf!
20210718154052_IMG_1895.JPG20210718141041_IMG_1838.JPG20210718151839_IMG_1874.JPG20210718141112_IMG_1839.JPG20210718_153317.jpg20210718_153433.jpg20210718_151235.jpg20210718_153516.jpg20210718_151212.jpg20210718_183352.jpg20210718_184428.jpg

Nabij Niagara Falls, NY (19-21 juli)
De afgelopen 2 weken hebben wij dagelijks (meermalen) contact met de travellers assistance van Cruise America; we hebben immers nog steeds 2 lekkende dakvensters. Kennelijk is er nergens in Maine, Vermont, New Hampshire en New York een bedrijf dat tijd heeft om de nodige reparaties uit te voeren, maar op maandag kunnen we langskomen bij een klein Cruise America depot in de buurt van Rochester, NY. Dat ligt (enigszins) op de route naar Niagara Falls, dus dat lijkt ons een prima optie. Ondertussen hebben we een redelijk lijstje verzameld van andere puntjes waar ze gelijk ook nog even naar moeten kijken (profiel op de 4 achterbanden, afvoer van het wasbakje dat lekt (achter een kastje) en nog wat kleine dingen). Als we aankomen bij het depot zijn de medewerkers zeer vriendelijk en worden we goed geholpen. Gewapend met een kitspuit klimt 1 van hen direct het dak op om alles dicht te kitten. Vervolgens duikt hij onder de camper en constateert dat de 2 van de 4 achterbanden inderdaad veel te weinig profiel hebben. Ook de andere 2 banden zitten op het randje en hij adviseert ons om (wederom) contact op te nemen met Cruise America om bij een tire center alle 4 de banden te laten vervangen. Zucht…. Daar zaten we net op te wachten! De afvoer van het wasbakje kunnen ze gelukkig wel ter plekke repareren en na een stop van ongeveer 1,5 uur kunnen wij onze route naar de Niagara Falls weer hervatten.
Op dinsdag staat een bezoek aan de Niagara Falls op het programma. Wij zijn hier wel eens eerder geweest (toen nog zonder kids), maar dat was vanaf de Canadese kant. Het valt ons op de Amerikaanse zijde veel vergane glorie is (vervallen huizen en winkeltjes met dichtgetimmerde ramen en kniehoog onkruid), maar eenmaal in Niagara Falls State Park is daar niks meer van te merken. We wandelen op ons gemakje langs de rivier en horen het bulderen van de immense watervallen. Er staat een enorme wachtrij bij de Maid of the Mist, maar we besluiten toch dat het wel de moeite waard is. Al met al valt het wachten reuze mee en na ongeveer 45 minuten lopen wij - gekleed in een mooie, blauwe poncho - de valreep van de boot op. We bemachtigen een plekje vooraan op het bovenste dek. Vanwege het mooie, warme weer varen we door tot ongeveer in de waterval! Wat een geweld en wat een hoeveelheid water! We worden kletsnat, maar het is geweldig! Iedereen heeft een grote grijns van oor tot oor als we 15 minuten later doorweekt de valreep weer aflopen.
20210720151812_IMG_1938.JPG20210720124229_IMG_1907.JPG20210720151836_IMG_1943.JPG20210720_143141.jpg20210720_151519.jpgIMG-20210720-WA0001.jpg20210720_160107.jpg20210720151924_IMG_1948.JPG20210720152048_IMG_1949.JPG20210720132351_IMG_1929.JPG

Als we aan het einde van de middag terugrijden naar de camping, worden we weer getrakteerd op een zeer heftige regen- en onweersbui. Op de camping blijkt dat onze plek helemaal onder water staat (net als veel andere plekken). We mogen een ander, onbezet plekje uitzoeken waarbij we niet in enkeldiep water staan als we de camper uitstappen. Helaas komen we er ook achter dat de reparatie aan de dakvensters slechts 50% effectief is geweest. Het venster boven het bed van de meiden lekt gelukkig niet meer, maar boven ons bed lekt nog wel. De regenbui is maar van korte duur dus tegen de tijd dat wij gaan slapen lekt het niet meer en kunnen wij gewoon ons bed in (zonder bak om het water op te vangen). De volgende ochtend hangen we direct weer aan de lijn met Cruise America, voor zowel de lekkage als de banden. Dit keer krijgen we een heel vervelende dame aan de lijn die heel defensief reageert als we haar vertellen dat we zijn geadviseerd om alle 4 de achterbanden te laten vervangen. Zij wil eerst foto’s zien (ondanks het meetrapport dat we bij Cruise America Rochester hebben ontvangen) en op basis van de foto’s zal zij beslissen waar we ‘recht’ op hebben. Aan de hand van de foto’s weet zij ons te vertellen dat we 1 band mogen laten vervangen, maar de overige 3 zijn nog goed genoeg. Die zelfde middag nog kunnen we terecht bij een tire center in Erie, PA. Als we daar aankomen meet de monteur onze banden op en blijkt dat 3 van de 4 banden direct aan vervanging toe zijn en de 4de eigenlijk ook. Dit keer belt hij met Cruise America en hij weet de niet-zo-behulpzame dame te overtuigen van het feit dat we 4 nieuwe banden nodig hebben, omdat we anders over 400-500 mijl alsnog de 4de band moeten vervangen. Een luttele 2 uur later staan we weer buiten met 4 gloednieuwe banden onder ons voertuig. We merken overigens direct dat de camper veel stiller rijdt, dus wij zijn blij.

Nabij Presque Isle State Park, Lake Erie, PA
Vanaf het tire center in Erie is het nog een kwartiertje rijden naar onze volgende camping. We krijgen een leuk bosrijk plekje toegewezen met een goede fire pit met grill. Wim is weer helemaal in zijn element, want dat betekent BBQ! En dat vinden de dames (groot en klein) helemaal niet erg ;) Voordat we aan de avondmaaltijd beginnen, klimt Wim het dak van de camper op om zelf maar aan de slag te gaan met een bus kit. We hebben namelijk weinig zin om ook de komende dagen continu met Cruise America te moeten bellen om een nieuwe reparatie-afspraak ergens in te plannen. Hopelijk zijn nu alle problemen verholpen en kunnen we eindelijk zorgeloos gaan genieten!
Op een 20 minuten rijden ligt Presque Isle State Park. Dat is een schiereiland bij Erie met heel veel kleine zandstrandjes met uitzicht over het enorme Lake Erie. Wij brengen de middag aan 1 van die strandjes door. De meiden vermaken zich met het zoeken inieminie kikkertjes aan de waterkant en wij werken aan ons kleurschema. Als we weer terug komen op de camping gaat Yfke nog even videobellen met Annebelle, een klasgenootje uit 2nd grade. Zo leuk om haar zonder problemen over te horen schakelen naar Engels. No problem at all!
20210722_143646.jpg20210722_135926.jpg20210722_143718.jpg20210722_140152.jpg20210722_140521.jpg20210721_182747.jpg

Kort verhaal van de hele vakantie

20210710141010_IMG_1675.JPG

Tot nu toe hebben wij heel veel leuke dingen gedaan en ik heb heel veel honden leren kennen er waren ook een paar puppies maar de meeste waren al geen pup meer dat vond ik wel jammer. Er was een puppy die de mensen maar 2 dagen hadden en er was ook een kip en de naam was
Miss prissy ze vond mij heel lief en 1 keer had ze zelfs op mij geplast ( dat was het vieste moment van de vakantie). Op de camping met de kip waren er ook 3 anderen puppies 1 werkte soort van in een winkeltje en die was 6 maanden oud en steeds wanneer ik hem niet aaide ging hij blaffen. Hij was een Pommeriaan zijn naam was rocky en hij was heel lief. Alle honden waren heel lief (en schattig).
Bij Niagara Falls gingen we op een boot en we werden heel nat, maar Yfke vertelt daar meer over.
Daarvoor gingen we naar Watkins Glen State Park en we wisten niet dat we onder de waterval gingen staan en toen werden we heel nat omdat we geen regenjassen hadden en Yfke had haar regenjas wel (balen). Hier vertelt Yfke ook meer over.
En daarvoor gingen we naar Acadia National Park en toen we bij onze camping waren gingen we eten en het regende heel hard. En we kwamen er achter dat onze camper aan het lekken was en natuurlijk boven de 2 bedden…..
De vakantie was heel leuk tot nu toe en ik hoop dat het zo gaat blijven.

Groetjes van Tjitske

Verhaaltje van Yfke

20210710141024_IMG_1676.JPG

Bij Niagara Falls gingen we op een grote boot.We hadden blauwe ponchos aan (Ik vond dat mijn poncho heel groot was).
We werden heel nat op de boot (ik vont dat heel leuk). Het was mijn idee om op de boot te gaan.
Toen we naar Watkins Glen State Park gingen wisten we niet dat we onder de waterval gingen. Mijn hele gezin werd nat en ik niet omdat ik een regenjas aan had (maar mijn schoenen werden wel nat). Ergens in het midden waren echt heel veel trappen. Wanneer de trappen klaar waren was er een winkeltje met allemaal dingetjes en ik kocht een kaartje.
Voor Watkins Glen State Park gingen we naar Acadia National Park. Het regende heel hard en bij onze camping kwamen we er erachter dat onze camper aan het lekken was en het was boven mijn bed en het bed van mijn ouders. Ik moest gek slapen omdat het lekte boven het stuk waar ik slaap. Wij moesten kommetjes onder de plekken waar het aan het lekken was zetten.
Ik hoop dat het leuk blijft op vakantie.

Groetjes van Yfke

Wist je dat…

…. Wij inmiddels de eerste 2000 mijl erop hebben zitten?

…. Wij verwachten nog tenminste 2000 mijl extra te rijden?

…. Wij onze route toch iets gaan verleggen?

…. Wij helaas het rondje Great Lakes niet zullen doen, omdat het reistempo anders toch iets te hoog ligt?

…. Wij nu iets zuidelijker zullen reizen (exacte route nader te bepalen)?

…. Wij hopen op iets meer toegang tot (goed) WiFi zodat we wat vaker een blogje kunnen uploaden?

Geplaatst door Wim_Astrid_Co 00:35 Gearchiveerd in Verenigde Staten

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Wow! Zo veel avontuur! Fantastisch allemaal, ondanks de campermankementjes. En we genieten van jullie schrijftalent!🥰

door Rop en mom

Wat een schitterende foto's. En wat een avonturen beleven jullie. De Maid of the Mist kan ik me nog wel herinneren, alleen is dat wel een paar jaar geleden (zowat 55 jaar)
Leuk dat ook de meiden hun verhaal doen.
Liefs Ma

door Ma Talma

Superrrrgave ervaringen tot nu toe! De leuke dan… Lekkages en ander gedoe met de camper is gewoon vervelend en tijdrovend, maar wát een prachtige reis!

door Michael

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Inloggen